ترجمه روضة کافي شيخ کليني - رسولي محلاتي، سيد هاشم - الصفحة ١١١ - تأويل و تفسير چند آيه

و در گفتار خداى عز و جل: «و آنان كه روز جزا را تصديق دارند» (سوره معارج آيه ٢٦) فرمود: مقصود (روز) ظهور حضرت قائم عليه السّلام است.

و در گفتار خداى عز و جل: «- كه گويند-: سوگند بخدا پروردگارمان كه ما مشرك نبوديم» (سوره انعام آيه ٢٢) فرمود: مقصودشان مشرك بودن بولايت على عليه السّلام است (كه ديگران را شريك در خلافت او دانند).

و در گفتار خداى عز و جل: «بگو حق بيامد و باطل نابود شد» (سوره اسرى آيه ٨١) فرمود:

هنگامى كه قائم عليه السّلام قيام كند دولت باطل از ميان برود.

٤٣٣- ابو بصير گويد: بامام صادق عليه السّلام گفتم: (تفسير اين آيه چيست): «و چون قرآن بخوانى از شيطان رانده شده بخدا پناه بر، كه او را بر كسانى كه ايمان دارند و بپروردگار خويش توكل كنند تسلطى نيست» (سوره نحل آيه ٩٨- ٩٩) فرمود: اى ابا محمد تسلط او بر مؤمن بر تن او است و بر دين او مسلط نشود، او بر ايوب (پيغمبر) عليه السّلام تسلط يافت و خلقت (بدن) او را زشت كرد ولى بر دينش تسلط نيافت، و بسا است كه بر تن مؤمنان تسلط يابد ولى بر دينشان مسلط نگردد.

عرضكردم: (دنبالش) كه خداى تعالى فرمايد: «تسلط او بر كسانى است كه دوستدار اويند و كسانى كه آنها بخدا شرك آرند» (آيه ١٠٠) فرمود: آن كسانى كه بخدا شرك آرند هم بر بدنهاشان و هم بر دينشان مسلط گردد.

٤٣٤- فضيل گويد: با امام باقر عليه السّلام بمسجد الحرام درآمديم و آن حضرت بمن تكيه كرده‌