ترجمه روضة کافي شيخ کليني - رسولي محلاتي، سيد هاشم - الصفحة ٢٥٠ - خطبهاى از امير مؤمنان ع

مهيايش سازد، چون كه پناهنده بخدا (از گمراهى) در امان و (از اغواء شدن) محفوظ است، و دشمن خدا ترسان و مغرور (بدنيا و زر و زيور آن) است.

پس از خداى عز و جل (و عذاب او) خود را نگاه داريد (و حفظ كنيد) بوسيله ذكر بسيار او، و از او بترسيد بوسيله تقوى و پرهيزكارى، و بدرگاهش تقرب جوئيد بوسيله فرمانبردارى و اطاعت زيرا او (ببندگان) نزديك و اجابت‌كننده است. و خداى عز و جل فرموده: «و اگر بندگانم مرا از تو پرسند همانا من نزديكم و چون دعاكننده مرا بخواند دعايش را اجابت كنم، بايد مرا اجابت كنند و بمن ايمان آرند شايد بكمال هدايت رسند» (سوره بقرة آيه ١٨٦). پس خداى را اجابت كنيد و بدو مؤمن باشيد و خداى را بزرگ شماريد، براى كسى كه بزرگى خدا را شناخت سزاوار نيست كه خود را بزرگ شمارد و بلندى كسانى كه ميدانند عظمت خدا چيست همان است كه براى او فروتنى كنند، و عزت آن كسانى كه جلال خدا را ميدانند كه چيست همانست كه خود را در برابرش خوار و زبون دانند، و سلامت و تندرستى كسانى كه ميدانند قدرت خدا چيست همانست كه در پيشگاهش تسليم گردند، و پس از آنكه اين معنى را دانستند خود را گم نكنند (و معايب خود را ناديده نگيرند) و پس از هدايت گمراه نشوند، پس از حق نگريزند هم چنان كه شخص سالم از بيمار مبتلا بجرب ميگريزد و آدم تندرست از شخص دردمند فرار ميكند.

و بدانيد كه شما رشد (يعنى راه درست و حق) را نمى‌شناسيد مگر پس از آنكه تارك و رهاكننده آن را بشناسيد (چنانچه در مثل است كه گويند ادب را از بى‌ادبان آموختم) و نتوانيد بعهد و پيمان كتاب چنگ زنيد جز آنكه پيمان شكن قرآن را بشناسيد، و نتوانيد بدان تمسك جوئيد مگر آنكه پشت پا زن بقرآن را بشناسيد، و نتوانيد قرآن را آن طور كه بايد بخوانيد مگر آنكه تحريف‌كننده (و تغيير دهنده) آن را بشناسيد و گمراهى را نشناسيد تا وقتى كه هدايت را بشناسيد، و تقوى و پرهيزكارى را نشناسيد تا وقتى كه متجاوز (از