ترجمه روضة کافي شيخ کليني - رسولي محلاتي، سيد هاشم - الصفحة ٢٣٩ - در باره برخى از بيماريها

بدوزخ، پس آنها را براى جنگ دعوت كرد و سيصد و سيزده نفر بشماره اهل بدر دعوت او را پذيرفتند، و آن پيغمبر ايشان را برداشته و برابر دشمن آورد و اين بار (بعكس بارهاى ديگر) هنوز شمشيرى بكار نبرده و نيزه‌اى نزده بودند كه خداى عز و جل فتح را نصيب آنان كرد.

شرح- مرحوم علامه ملا صالح مازندرانى (ره) گويد: گويا يك بار و دو بار و سه بار و چهار بار ناظر است بزمان على عليه السّلام و امام حسن و امام حسين عليهم السّلام و زيد بن على ... و يا اينكه در ذكر اين چهار بار منظورى نبوده و آن را چنانچه شايع در كلام است استطرادى ذكر فرموده.

[در باره برخى از بيماريها]

٥٧٧- از امام صادق عليه السّلام روايت كنند كه فرمود: رسول خدا (ص) چنان بود كه خود را از بيمارى زكام جلوگيرى نمى‌فرمود (و براى رفع آن دارو بكار نمى‌برد) و ميفرمود: هيچ كس نيست جز آنكه رگى از بيمارى خوره دارد، و چون زكام شود ريشه آن بيمارى (يا رگ) را خشگ كند.

٥٧٨- هشام بن سالم از امام صادق عليه السّلام روايت كرده كه رسول خدا (ص) فرمود: زكام لشكرى است از لشكرهاى خداى عز و جل كه آن را بسوى بيمارى و درد ميفرستد تا آن را از بين برد و زائل سازد.

٥٧٩- و نيز از آن حضرت عليه السّلام از رسول خدا (ص) روايت شده كه فرمود: هيچ يك از فرزندان آدم عليه السّلام نيست جز آنكه در او دو رگ قرار دارد؛ رگى در سر است كه بيمارى خوره را تحريك ميكند، و رگى در تن است كه بيمارى پيسى و برص را تحريك كند، و چون آن رگى كه در سر است تحريك شود خداى عز و جل زكام را بر آن مسلط سازد تا آن دردى كه در آن است جارى سازد (و از راه بينى خارج كند) و چون آن رگى كه در تن است تحريك شود خداوند دملها را بر آن مسلط كند تا آن دردى كه در آن است بيرون آرد،