ترجمه روضة کافي شيخ کليني - رسولي محلاتي، سيد هاشم - الصفحة ٢٣٨ - تأويل بعض از آيات

٥٧٦- ابو عبد اللَّه جعفى گويد: امام باقر عليه السّلام فرمود: رباط (آمادگى و مسلح بودن در برابر دشمنان اسلام در مرزها و حدود كشور) در نزد شما چند روز است؟ (و چند روز بر مسلمانان واجب است آماده و مسلّح باشند؟) عرضكردم چهل روز. فرمود: ولى رباط ما تا آخر روزگار است، و هر كس مركبى را براى يارى ما آماده نگاه دارد تا آن مركب نزد او است باندازه وزن آن و دو وزن آن نزد خدا پاداش دارد و هر كه اسلحه‌اى براى يارى ما نگاه دارد تا آن اسلحه پيش او است هموزن آن پاداش دارد، شما از يك بار (شكست) و دو بار و سه بار و چهار بار بى‌تابى نكنيد، زيرا حكايت ما و شما حكايت آن پيغمبرى است كه در ميان بنى اسرائيل بود و خداى عز و جل بدو وحى فرمود: كه قوم خويش را براى نبرد دعوت كن كه حتما من شما را يارى خواهم كرد، آن پيغمبر مردم خود را از سر كوهها و از جاهاى ديگر جمع‌آورى كرد و آنها را بجانب دشمن سوق داد، و هنوز شمشيرى نزده و نيزه‌اى بكار نبرده بودند كه همگى از برابر دشمن گريختند و شكست خوردند.

دوباره خداوند بآن پيغمبر وحى فرمود: كه قوم خود را براى نبرد و جنگ با دشمن دعوت كن براستى من شما را يارى خواهم كرد. آن پيغمبر براى بار دوم آنها را جمع كرد و بسوى دشمن برد، اين بار نيز (مانند بار اول) هنوز شمشيرى بكار نبرده و نيزه‌اى نزده بودند كه گريختند.

سپس (براى سومين بار) خداوند بدان پيغمبر وحى فرمود كه قوم خود را براى جنگ با دشمن دعوت كن كه من حتما شما را يارى خواهم كرد، آن پيغمبر ايشان را دعوت كرد، و آنها بدو گفتند: تو بما وعده فتح دادى ولى پيروز نشديم؟! خداى عز و جل بدان پيغمبر وحى كرد كه اينها يا بايد تن بجنگ با دشمن دهند و يا آتش دوزخ را براى خويش انتخاب كنند! عرضكرد: پروردگارا جنگ با دشمن در نزد من محبوبتر است از رفتن‌