ترجمه روضة کافي شيخ کليني - رسولي محلاتي، سيد هاشم - الصفحة ٢٥٢ - خلت ابراهيم - ع

آن را بخوبى درك كنيد يعنى آن را مورد عمل و اعتقاد خويش قرار دهيد نه اينكه تنها براى نقل كردن و روايت بذهن خود بسپاريد زيرا روايت‌كنندگان و ناقلان كتابها بسيارند ولى مراعات‌كنندگان و عمل‌كنندگان بدان اندكند. و اللَّه المستعان.

٥٨٧- معروف بن خربوذ گويد: حضرت على بن الحسين عليهما السّلام ميفرمود: واى بر مادرش از نظر فسق و نابكارى آن كس كه پيوسته جدال و مجادله كند (يعنى در غير مورد حق)، واى بر مادرش از نظر فجور و هرزه درآئى آن كس كه پيوسته ستيزه‌جوئى و دشمنى كند (يعنى با اهل حق)، واى بر مادرش از نظر گناه آن كس كه سخنش در باره غير خداى عز و جل بسيار باشد (و خالص براى او نباشد).

شرح- كلمه «ويلمه» مخف «ويل امه» است كه به «واى بر مادرش» ترجمه شد، و اينكه لفظ ويل به «مادر» اضافه شده اشعار بدان دارد كه مادر هر كس سبب خطا و يا سعادت شخص است.

٥٨٨- نعيم قضاعى از امام باقر عليه السّلام روايت كند كه فرمود: روزى ابراهيم عليه السّلام در ريش خود تار موئى سفيد ديد پس گفت: ستايش خاص خدا پروردگار جهانيان را كه مرا باين روز رسانيد و چشم برهم زدنى نافرمانى او را نكردم.

[خلّت ابراهيم- ع-]

٥٨٩- از امام باقر عليه السّلام روايت كرده‌اند كه فرمود: هنگامى كه خداوند عز و جل ابراهيم را خليل خود ساخت براى ابلاغ مژده اين مقام ملك الموت در صورت جوانى سفيدرو كه دو جامه سفيد در تن داشت و (چنان زيبا و باطراوت بود. كه گويا) از سر و ريش آب و روغن ميچكيد، و در وقتى كه ابراهيم‌