ترجمه روضة کافي شيخ کليني - رسولي محلاتي، سيد هاشم - الصفحة ١٨٨ - در شكر و رضاى پروردگار

و من در خواب گفتم: پروردگارا اين جريان در زندگانى من مى‌شود يا پس از مرگ من؟ فرمود: پس از مرگ تو.

٥٤٤- و نيز زرارة از يكى از آن دو بزرگوار روايت كرده كه رسول خدا (ص) فرمود: اگر چنان نبود كه من خوش ندارم مردم بگويند: همانا محمد بوسيله مردمى كمك گرفت تا چون بر دشمن خويش ظفر يافت آنها را كشت، من گردن بسيارى از مردم را ميزدم.

٥٤٥- ابان بن تغلب از امام صادق عليه السّلام روايت كرده كه حضرت مسيح عليه السّلام ميفرمود: كسى كه زخم شخص زخمى را معالجه نكند چنين كسى بناچار شريك آن كسى است كه اين شخص را زخمى كرده، زيرا شخص زخم زننده تباهى حال آن مجروح را خواسته، و آن كسى كه دست از معالجه او بردارد او نيز بهبودى حال او را نخواهد، و در نتيجه بطور ناچارى تباهى حال او را خواسته است، و همچنين شماها نيز حكمت را براى غير اهل آن بازنگوئيد تا نادانى كرده باشيد، و از اهل آن دريغ نكنيد كه گناه مرتكب شويد، بلكه بايد هر يك از شماها بمانند طبيبى درمان‌كننده باشيد كه اگر جاى مناسبى براى دوا و درمان خويش بيند (دريغ نكند) و گر نه خوددارى كند.

[در شكر و رضاى پروردگار]

٥٤٦- احمد بن عمر گويد: من و حسين بن ثوير بن ابى فاخته نزد حضرت رضا عليه السّلام شرفياب شديم من بدان حضرت عرضكردم: ما در (وضع خوب و) فراخى روزى و خرمى زندگى بوديم و اكنون قدرى وضع ما بهم خورده بدرگاه خداى عز و جل دعا كن كه وضع ما را بهمان منوال باز گرداند! فرمود: چه‌