ترجمه روضة کافي شيخ کليني - رسولي محلاتي، سيد هاشم - الصفحة ٢٠٧ - (خطبه ديگرى از امير مؤمنان ع)

تقوى و پرهيزكارى و فرستاده پروردگار اعلى است، و بحق از نزد پروردگار بر حق آمده تا بوسيله قرآن پرتو بخش و دليل تابان (مردمان را) بيم دهد، و او نيز با صداى رسا بوسيله قرآن مبين مأموريت خود را ابلاغ فرمود، و بهمان راهيكه پيامبران نخست رفتند رفت.

اما بعد: اى مردم مردانى كه دنيا آنان را در خود فرو برده و زمينها بدست آورده و آبها در آنها درآورده، و به بهترين مركبها سوار شده، و نرمترين جامه‌ها را پوشيده و با اين كار ننگ و عارى براى خويش ببار آورده‌اند- اگر خداى آمرزنده از ايشان نگذرد- اگر من آنها را از گردابى كه در آن غوطه‌ورند بيرون آرم، و بدان چه مستحق آنند (نه بيشتر) سوق دهم و در نتيجه اين دارائى و خوشى را از دست بدهند، اينان نبايد در مقام پرسش برآمده و بگويند: پسر ابو طالب (با جلوگيرى ثروت و كسب مال و منال) بما ستم كرده و ما را از حقوق خويش محروم و ممنوع ساخته است، و كمك كار من بر ايشان (در اين باره) خدا است.

هر كه رو بقبله ما آرد (و مسلمان شود)، و از ذبيحه ما (كه بدستور اسلام ميكشيم) بخورد، و به پيغمبر ما ايمان آورد، و شهادتين را بر زبان جارى سازد، و بدين ما درآيد، ما حكم قرآن و حدود اسلام را بر او جارى سازيم (و ميان او و ديگران فرق نگذاريم) كسى را بر كسى برترى و امتيازى جز بتقوا و پرهيزكارى نيست، هان كه پرهيزكاران در نزد خدا بهترين ثواب و نيكوترين پاداش و سرانجام را دارند و خداى تبارك و تعالى دنيا را پاداش پرهيزكاران قرار نداده، و آنچه در نزد خدا است براى نيكوكاران بهتر (از اين دنيا است).

بنگريد اى اهل دين خدا در آنچه در كتاب خدا بدست آوريد (يعنى امتيازات و برتريهائى كه ملاك آن قرآن است) و آنچه را در نزد رسول خدا بجاى نهاديد (و بدان امتيازات در نزد او تقرب مييافتيد) و بدان در راه خدا جهاد كرديد آيا (آن امتيازات) به نژاد و خانواده بود يا بعمل و طاعت و زهد؟ و آنها را