ترجمه روضة کافي شيخ کليني - رسولي محلاتي، سيد هاشم - الصفحة ١٤٤ - در تفسير قرآن و عالمان بدان

قتادة گفت: بهمين دليل من هم ديگر اين آيه را جز بدين نحو (كه شما تفسير فرمودى) تفسير نخواهم كرد.

امام عليه السّلام- واى بر تو اى قتادة قرآن را تنها آن كسى ميفهمد كه بدو خطاب شده.

٤٨٦- امام باقر (ع) فرمود: رسول خدا (ص) فرموده كه روح الامين (جبرئيل) بمن خبر داد كه آن خدائى كه جز او خدائى نيست هنگامى كه خلائق را در محشر نگهدارد و اولين و آخرين را گرد آورد در آن هنگام جهنم را با هزار مهار بياورند و هر مهارى را صد هزار فرشته خشن و سخت گرفته است، و آن را بانك و ناله و فريادى است، و ناله‌اى زند كه اگر خداى تعالى عذاب آن را تا پايان حساب عقب نينداخته بود همه را هلاك ميكرد.

سپس از جهنم زبانه و شعله‌اى برآيد كه همه خلايق را چه نيكوكار و چه بدكار همه را فراگيرد در آن هنگام هيچ بنده‌اى از بندگان خدا نيست حتى فرشته و پيغمبر كه فرياد زند: پروردگارا خودم را. خودم را (نجات ده) و تنها تو هستى كه ميگوئى: پروردگارا امتم، امتم (را نجات بخش) سپس بر روى آن پلى بنهند كه از مو باريكتر و از شمشير تيزتر است و بر آن پل سه طاق (بازداشتگاه) قرار دارد، روى طاق نخست امانت دارى و رحمت (مهرورزى يا صله رحم) قرار دارد، و روى طاق دوم نماز است و بر طاق سوم حسابى است كه خود پروردگار جهانيان كه معبودى جز او نيست حساب كشد، پس مردم را تكليف بر گذشتن از آن پل كنند، نخستين بار رحمت و امانت دارى آنان را باز دارد، و اگر از آنجا نجات يافتند نماز آنها باز دارد، و اگر از آنجا هم نجات يافتند پايان كار با پروردگار جهانيان است. و اين است معناى گفتار خداى تبارك و تعالى: «همانا پروردگارت در كمينگاه است» (سوره فجر آيه ١٤) و مردم كه بر صراط بگذرند