آينده جهان( دولت و سياست در انديشه مهدويت) - كارگر، رحيم - الصفحة ٣٦٦
و نيز: «به خدا قسم! ناهماهنگى و اختلاف مذاهب و اديان از بين مىرود و فقط يك دين در سراسر گيتى حكومت مىكند؛ چنانكه خداى تبارك و تعالى فرموده است:
به راستى دين در نزد خدا، اسلام است».[١]
ب. حاكميت توحيد و يكتاپرستى: «هنگامىكه مهدى قيام كند، زمينى باقى نمىماند، مگر آنكه گلبانگ توحيد (شهادت لا اله إلّا اللّه) و ... در آن بلند گردد».[٢]
«ديگر در روى زمين، هيچ نقطهاى نمىماند، جز اينكه هر صبح و شام در آن به يكتايى خدا و رسالت پيامبر اكرم صلى اللّه عليه و اله ندا سر داده مىشود»[٣] و «... در شرق و غرب عالم جز موحّد خداپرست، كسى باقى نمىماند».[٤]
ج. گسترش و فراگيرى دين حق: «اهل هيچ دينى باقى نمىماند؛ مگر اينكه اسلام را اظهار مىدارد و اعتراف به ايمان مىكند»[٥] و «تا هر كجا كه تاريكى شب وارد شود، اين دين (اسلام) نفوذ خواهد كرد».[٦]
«بىترديد آيين محمّد (ص) به هر نقطهاى كه شب و روز مىرسد؛ خواهد رسيد و ديگر اثرى از شرك روى زمين نمىماند»[٧] و نيز: «به درستى كه خداوند هنگام قيام
[١].« فو اللّه ليرفع عن الملل و الأديان الاختلاف و يكون الدّين كلّه واحدا كما قال جلّ ذكره:\i إِنَّ الدِّينَ عِنْدَ اللَّهِ الْإِسْلامُ»\E: محمّد باقر مجلسى، بحار الأنوار، ج ٥٣، ص ٤؛ مصطفى آل سيد، بشارة الإسلام، ص ٢٦٥.
[٢].« إذا قام القائم لا يبقى أرض الّا نودى فيها شهادة ان لا اله إلّا اللّه ...»: محمّد بن مسعود عياشى، تفسير عيّاشى، ج ١، ص ١٨٣، ح ١؛ شرف الدين حسينى، تأويل الآيات الظاهرة، ص ٤١٦؛ سليمان قندوزى حنفى، ينابيع المودّة، ج ٢، ص ٥٠٦.
[٣].« لا يبقى قرية إلّا نودي، فيها بشهادة ان لا اله إلّا اللّه و أن محمدا رسول اللّه بكرة و عشيّا»: شرف الدين حسينى، تأويل الآيات الظاهرة، ص ٦٦٣؛ محمّد باقر مجلسى، بحار الأنوار، ج ٥١، ص ٦٠، ح ٥٩.
[٤].« ... لا يبقى في المشارق و المغارب احد إلّا وحد اللّه»: محمّد بن مسعود عياشى، تفسير عياشى، ج ١، ص ١٨٣؛ محمّد باقر مجلسى، بحار الأنوار، ج ٥٢، ص ٣٤٠، ح ٦٠.
[٥].« لم يبق اهل دين حتّى يطهروا الإسلام و يعترفوا بالايمان»: محمّد بن محمّد شيخ مفيد، الارشاد، ج ٢، ص ٣٨٤؛ على بن عيسى اربلى، كشف الغمه، ج ٢، ص ٤٥؛ فضل بن حسن طبرسى، اعلام الورى، ص ٤٦٣.
[٦].« ليدخلنّ هذا الدّين ما دخل عليه اللّيل»: لطف اللّه صافي، منتخب الاثر، ص ٢١٢، ح ٥٧؛ كامل سليمان، يوم الخلاص، ج ٢، ص ٦٠٢.
[٧].« ... ليبلغنّ دين محمد ما بلغ اللّيل و النهار حتّى لا يكون شرك على ظهر الأرض»: محمّد بن مسعود عياشى، تفسير عياشى، ج ٢، ص ٥٦؛ محمّد باقر مجلسى، بحار الأنوار، ج ٥١، ص ٥٥، ح ٤١.