بود و ارتباط بسيار صميمانه و دوستانه‌اى بين آنان برقرار خواهد شد. رسول اكرم صلّى اللّه عليه و اله مى‌فرمايد: «خداوند محبت مهدى را در دل‌ها مى‌اندازد. پيروان او شيران روز و راهبان شب‌اند»[١].

آن حضرت فرمود: «ساكنان آسمان و زمين از او خشنود هستند»[٢] و نيز: «اهل زمين و آسمان به او عشق مى‌ورزند»[٣] و «ساكنان آسمان و زمين او را دوست دارند»[٤].

آيا در چنين جامعه‌اى كه عموم مردم از كوچك و بزرگ، پير و جوان، زمينى و آسمانى و ... به او عشق مى‌ورزند و از صميم قلب دوستش دارند و مطيع اوامر و دستورات او هستند، نيازى دائمى و گسترده به قدرت فيزيكى و خشونت هست؟!

دولت امام مهدى (عج) دولتى ضعيف و ظلم‌پذير نيست؛ بلكه از اقتدار و نفوذى كامل و بى‌نظير برخوردار است و اين اقتدار و حاكميت ناشى از شأن امامت و نصرت‌هاى الهى است. پس دستورات و خواسته‌هاى ايشان در تمامى عالم به خوبى انجام مى‌شود و كسى جرأت كوچك‌ترين مخالفت با آن‌را ندارد. از طرفى با نابودى سردمداران كفر و الحاد، زمينه‌هاى مخالفت و كارشكنى و نفاق در جامعه از بين مى‌رود و مردم آزادانه و با اختيار و آگاهى، به سوى حضرت مهدى (عج) كشيده مى‌شوند. پس اقتدار و نفوذ ايشان معنوى و خداگونه است و رابطه ايشان با مردم رابطه امام و رهبر مردمى و اخلاقى است و قيام و ظهور آن حضرت نيز براى مردم و نجات و رستگارى دنيوى و اخروى آنان مى‌باشد. پس دولت آن حضرت ماهيت اقتدارگرا و خشونت‌طلب ندارد و موارد بايسته‌

[١].« فيلقى اللّه محبته فى صدور الناس، فيصير مع قوم اسد بالنّهار رهبان بالليل»: علاء الدين متقى هندى، البرهان فى علامات مهدى آخر الزمان، ص ١٤٣، ح ٥.

[٢].« يرضى عنه ساكن السماء و ساكن الارض ...»: محمد بن حسن طوسى، الغيبة، ص ١٧٨؛ على بن عيسى اربلى، كشف الغمه، ج ٢، ص ٤٨٣؛ يحيى بن حسن بن بطريق، العمدة،( قم: دفتر انتشارات اسلامى، ١٤٠٧)، ص ٤٣٦؛ محمد بن جرير طبرى، دلائل الامامة، ص ٢٥٨.

[٣].« يحبّه اهل السماء و الارض»: على بن يونس نباطى بياضى، الصراط المستقيم، ج ٢، ص ٢٤٢.

[٤].« يحبّه ساكن السماء و ساكن الارض»: مهدى فقيه ايمانى، الامام المهدى عند اهل السنة، ج ٢، ص ٢٩؛ به نقل از: اسعاف الراغبين، ص ٣٤٠.