در حكومت جهانى حضرت مهدى، عده‌اى از زندگان و دانشمندان فاضل، امر قضا و داورى را در دست خواهند گرفت و در اين راه از عنايات و امدادهاى غيبى خداوند نيز بهره خواهند برد. امام صادق عليه السّلام مى‌فرمايد: «... [عده‌اى‌] كه به همراه قائم بيرون مى‌آيند، فرماندهان، قاضيان، حاكمان شرع و فقيهان دين هستند كه خداوند با دست قدرت خود به شكم و پشت آنان مى‌كشد؛ ديگر هيچ حكمى بر آنها دشوار نمى‌نمايد».[٣]

«بعد از آن به كوفه برمى‌گردد و ٣١٣ مرد را به اطراف و اكناف عالم مى‌فرستد و دست [مباركش‌] را در ميان شانه‌ها و بر سينه‌هاى ايشان مى‌كشد. پس آنان از بركت آن، هرگز در مقام حكم كردن و قضاوت در ميان مردم عاجز و خسته نمى‌شوند و هيچ سرزمينى نمى‌ماند، مگر اينكه كلمه طيبه «لا اله إلّا اللّه» در آنجا به آواز بلند گفته مى‌شود».[٤]

امام على عليه السّلام درباره ياران خاص حضرت مهدى (عج) مى‌فرمايد: «... آنان (ياران خاص امام) از بسترها و قبايل خود ناپديد و در شب و روز به سوى مكه برده مى‌شوند.

اين هنگام شنيدن صداى [صيحه آسمانى‌] است. آنان، نجبا، قاضيان و حاكمان بر

[١].« و يكون عيسى بن مريم في امّتى حكما مقسطا .... ترفع الاشجان و التباغض»: مصطفى آل سيد كاظمى، بشارة الإسلام، ص ٢٧٩؛ سليمان قندوزى حنفى، ينابيع المودّة، ج ٢، ص ٥٢٣؛ محمّد بن محمّد طبرى، بشارة المصطفى، ص ٢٥٨.

[٢].« ينزل فيكم ابن مريم حكما عدلا ...»: محمّد باقر مجلسى، بحار الأنوار، ج ٥٢، ص ٣٨٢.

[٣].« ... لكن هذه الّتى يخرج اللّه فيها القائم و هم النجباء و القضاة و الحكّام و الفقهاء في الدين، يمسح اللّه بطونهم و ظهورهم فلا تشتبه عليهم حكم ...»: محمّد بن جرير طبرى، دلائل الامامة، ص ٣٠٧ و ٣٠٩؛ لطف اللّه صافي، منتخب الاثر، ص ٦١٢، ح ٤.

[٤].« ... ثمّ يرجع إلى الكوفه فيبعث الثلاث مائة و البضعة عشر رجلا إلى الآفاق كلّها فيمسح بين اكتافهم و على صدورهم فلا يتعايون في قضاء و لا تبقى أرض إلّا نودى فيها شهادة أن لا اله إلّا اللّه ....»: محمّد بن مسعود عياشى، تفسير عياشى، ج ٢، ص ٥٨؛ محمّد باقر مجلسى، بحار الأنوار، ج ٥٢، ص ٣٤٥.