مى‌روياند»[١] و نيز: « [به هنگام ظهور مهدى‌] خداوند [از] آسمان باران فراوان [و پى در پى‌] مى‌فرستد و زمين هيچ روييدنى را در دل خود نگه نمى‌دارد؛ مگر آنكه بيرون مى‌ريزد»[٢] و «در دولت او آب‌ها فراوان مى‌شود و نهرها گسترش مى‌يابد و زمين محصولات خود را چند برابر مى‌كند و گنج‌ها، استخراج مى‌شود».[٣] اين روايات نشانگر اهميت و رونق كشاورزى و توجّه فزون‌تر دولت مهدوى به توليد محصولات كشاورزى و رفع نيازهاى غذايى مردم است.

يكى از اقدامات مهم حضرت مهدى دستور به حفر آبراه‌ها و نهرها است؛ به‌عنوان نمونه در روايتى آمده است: «دستور مى‌دهد كه از پشت حرم امام حسين عليه السّلام نهرى حفر كنند كه كربلا را به نجف متصل كند. آن‌گاه پل‌هايى روى آن و آسياب‌هايى را كنار آن نهر مى‌سازند. گويا با چشم خود مى‌بينم كه پيرمردان گندم‌ها را روى سر خود حمل كرده و در اين آسياب‌ها به‌طور مجّانى آرد مى‌كنند. در آن زمان خانه‌هاى كوفه به نهر كربلا (فرات) متصل مى‌شود».[٤]

از اين حديث استفاده مى‌شود كه حضرت مهدى (عج)، به احداث آبراه‌ها و ساختن پل‌ها و بستن سدها بر روى رودها- به‌ويژه بين كربلا و نجف- فرمان مى‌دهد. در مسير آن آب‌ها، آسياب‌ها ساخته مى‌شود و هركس به‌طور رايگان مى‌تواند از آنها

[١].« تخرج الارض نباتها و يعطى المال صحاحا»: على بن عيسى اربلى، كشف الغمه، ج ٢، ص ٤٧٠؛ محمّد باقر مجلسى، بحار الأنوار، ج ٥١، ص ٨١.

[٢].« يرسل اللّه السماء عليهم مدرارا و لا تدع الارض شيئا من نباتها الا اخرجته»: محمّد بن جرير طبرى، دلائل الامامة، ص ٢٥٥؛ على بن عيسى اربلى، كشف الغمه، ج ٢، ص ٤٧٣.

[٣].« تزيد المياه في دولته، و تمدّ الانهار و تضعف الأرض اكلها و تستخرج الكنوز»: لطف اللّه صافي، منتخب الاثر، ص ٥٨٩، ح ٣.

[٤].« ... يأمر فيحفر خلف قبر الحسين عليه السّلام لهم نهرا- يجرى إلى الغريين- حتّى ينبذ بالنجف و يعمل على فوهته قناطر و ارحاء في السبيل و كانّى بالعجوز على رأسها مكتل فيه بر حتّى تطحنه بلا كراء. ثمّ تتصل بيوت الكوفة بنهر كربلا»: محمّد بن حسن شيخ طوسى، كتاب الغيبة، ص ٤٦٩؛ محمّد بن محمّد شيخ مفيد، الارشاد، ج ٢، ص ٣٨٠؛ على بن عبد الكريم نيلى، منتخب الأنوار المضيئه، ص ١٩١؛ محمّد باقر مجلسى، بحار الأنوار، ج ٥٢، ص ٣٣١، ح ٥٣( با تفاوت در الفاظ).