كاستى‌هاى اقتصادى از طريق پياده كردن اقتصاد اسلامى است. باتوجّه به رسالت اصلى امام عليه السّلام در زنده كردن احكام دين و نقش مؤثّر عدالت در اين زمينه، مى‌توان به اين نتيجه رسيد كه: تحقق اقتصاد اسلامى و توسعه‌يافته، منوط به فراهم آمدن شرايط و حضور واقعياتى چند است. يكى از پژوهشگران در اين زمينه مى‌نويسد:

«شرط لازم در اين مقوله، آن است كه انسان‌ها از چنان رشد و كمالى به لحاظ تربيتى و اخلاقى برخوردار باشند كه در مقام و موضع انسان‌هاى موردنظر اسلام جاى گيرند و اين بدان معنا است كه آموزش معارف اسلامى، براى آنان شرايطى را فراهم مى‌آورد كه به منزله ضوابط حاكم بر رفتار آنان تجلّى مى‌نمايد و ما با مسلمانان مؤمنى مواجهيم كه با پرهيز از دست يازيدن به هر امر بيهوده‌اى، مراتب و كمال تربيتى خود را به نمايش مى‌گذارند تا آنجا كه به‌عنوان جامعه‌اى كاملا اسلامى، امكان اجراى احكام اسلامى را فراهم مى‌سازند ... به واسطه عدالت‌گسترى امام زمان [و حكمت‌آموزى او]، مردم همچون جامعه نخستين خود مى‌گردند؛ يعنى، جامعه‌اى عارى از اختلاف و تفرقه كه صلح و صميميت و صفا و يكپارچگى در بين آنان حاكم است و اين وضعيت جز با اهتمام و اراده عملى انسان‌هاى تربيت شده، امكان تحقّق پيدا نمى‌كند».[١]

بر اين اساس خروج كينه از دل‌هاى مردم و ايجاد بى‌نيازى و غنا در قلوب امت اسلامى، به‌معناى آن است كه انسان‌ها آن‌قدر از تربيت و كمال لازم برخوردار شده‌اند كه اين مهم (بى‌نيازى و خروج كينه)، در خصوص آنها تحقّق يافته است. مردم در دوران او به تكامل اخلاقى مى‌رسند تا آنجا كه از جيب همديگر، بدون ممانعت و به حد نياز برداشت مى‌كنند. مؤمنان در انجام معاملات از يكديگر سود نمى‌گيرند. مطلقا فراهم شدن چنين فضايى جز در سايه كمال خرد مردم و پيدايش فرزانگى در آنان، ممكن نيست.[٢] براساس بيان روايات، امام مهدى (عج) به اجرايى كردن اسلام در ابعاد مختلف و

[١]. حسن سبحانى، مرورى بر وجوه اقتصادى حكومت مهدى( عج)،( تهران: مجمع جهانى تقريب مذاهب اسلامى، ١٣٨٢)، ص ٩.

[٢]. همان، ص ١٠.