«... گروهى هستند كه همراه قائم خارج مى‌شوند و آنان فرماندهان، قاضيان، حاكمان شرع و فقيهان دين هستند كه خداوند با دست قدرت خود بر شكم و پشت آنها مى‌كشد؛ ديگر هيچ حكمى بر آنها دشوار نمى‌نمايد».[١]

٣- ٤- ٢. اخيار

امام باقر عليه السّلام مى‌فرمايد: «سيصد و اندى در ميان ركن و مقام با قائم بيعت مى‌كنند .... اخيار از عراق در ميان آنها هستند، برپا مى‌دارند آنچه را كه خداوند مى‌خواهد برپا داشته شود».[٢]

«اخيار» به‌معناى نيكان و صالحان است كه از ياران نزديك امام عليه السّلام بوده و در روى زمين در گردش و حركت بوده و به امور مردم رسيدگى خواهند كرد.

٣- ٤- ٣. خزانه‌داران‌

امام باقر عليه السّلام فرموده است: «... هرگاه صاحب اين امر [خروج كند]، هرآينه به هر مردى از شما قوّت چهل مرد داده مى‌شود و دل‌هاى شما مانند پاره‌هاى آهن مى‌شود. به نوعى كه اگر آنها را به كوه‌ها بزنند، هرآينه شكافته مى‌شوند ... شما در آن وقت حكّام روى زمين و خزانه‌داران آن خواهيد شد».[٣]

[١].« ... و هم النجباء و القضاة و الحكّام و الفقهاء في الدين يمسح اللّه بطونهم و ظهورهم فلا يشتبه به عليهم حكم»: محمّد بن جرير طبرى، دلائل الامامه، ص ٣٠٩؛ لطف اللّه صافي، منتخب الاثر، ص ٦١٢، ح ٤.

[٢].« يبايع القائم بين الركن و المقام ثلاث مائة و نيّف رجل .... و الأخيار من اهل العراق فيقيم ما شاء اللّه ان يقيم»: محمّد بن حسن بن على( شيخ طوسى)، كتاب الغيبة، ص ٤٧٤؛ محمّد باقر مجلسى، بحار الأنوار، ج ٥٢، ص ٣٣٤، ح ٦٤.

[٣].« ... إنّه لو كان ذلك أعطى الرجل منكم قوّة أربعين رجلا و جعل قلوبكم كزبر الحديد لو قذفتم بها الجبال فلقتها و أنتم قوّام الارض و خزانها»: محمّد بن يعقوب كلينى، كافي، ج ٨، ص ٢٩٤؛ محمّد باقر مجلسى، بحار الأنوار، ج ٥٢، ص ٣٣٥، ح ٦٩.