امام صادق عليه السّلام مى‌فرمايد: «چون قام آل محمّد صلى اللّه عليه و اله قيام كند؛ از پشت كعبه، ٢٧ مرد و امير مى‌آورد كه ٢٥ تن از قوم موسى عليه السّلام باشند كه حكم به حقّ كنند و به حقّ متمايل‌اند و هفت تن از اصحاب كهف ...».[٢] و در روايتى از امام صادق عليه السّلام از «قضات» به‌عنوان ياران خاص حضرت نام برده شده است.[٣]

٣- ٦. محل حكومت (پايتخت)

يكى از انگاره‌هاى مطرح درباره حكومت جهانى حضرت مهدى (عج) انتخاب شهر كوفه به‌عنوان پايتخت و مسجد كوفه، براى استقرار دستگاه‌هاى حكومتى و اجرايى است. اين امر نشانگر اهميّت بحث «حكومت» و «اداره جهان» از يك مكان واحد (كوفه) به دست امام زمان (ع) است. البته آن حضرت هدايت، نظارت و مديريت جهان را در دست دارد و بيشتر امور، در دست حاكمان و زمامداران منصوب از سوى آن حضرت است و آنان حدودى در كارهاى خود استقلال عمل دارند.

در اين زمان كوفه، از مرتبت و جايگاه ويژه‌اى برخوردار شده و اهميت و ارزش جهانى و بين‌المللى پيدا مى‌كند: «جاى پايى در كوفه، براى من از خانه‌اى در مدينه برتر است».[٤]

درباره پايتخت بودن كوفه، روايات مختلفى بيان شده كه تنها به ذكر بعضى از آنها

[١].« ... من المفقودين عن فرشهم و قبائلهم، السائرين في ليلهم و نهارهم إلى مكّه و ذلك عند استماع الصوت ... و هم النجباء و القضاة و الحكّام على الناس»: محمّد بن جرير طبرى، دلائل الامامة، ص ٣٠٧؛ لطف اللّه صافي، منتخب الاثر، ص ٥٩٦، ح ٨؛ مصطفى آل سيد كاظمى، بشارة الإسلام، ص ٢٠٨.

[٢].« إذا قام قائم آل محمّد استخرج من ظهر الكعبة، سبعة و عشرين رجلا، خمسة و عشرين من قوم موسى الّذين يقضون بالحقّ و به يعدلون و سبعة من اصحاب الكهف و ....»: محمّد بن مسعود عيّاشى، تفسير عيّاشى، ج ٢، ص ٣٢، ح ٩٠؛ محمّد باقر مجلسى، بحار الأنوار، ج ٥٢، ص ٣٤٦، ح ٩٢.

[٣]. لطف اللّه صافي، منتخب الاثر، ص ٦١٢؛ محمّد بن جرير طبرى، دلائل الامامة، ص ٣٠٧.

[٤].« لموضع الرجل في الكوفة أحب إلىّ من دار في المدينة»: حسين نورى، مستدرك الوسائل، ج ١، ص ٢٦٤، ح ١١٩٧٧؛ محمّد باقر مجلسى، بحار الأنوار، ج ٥٢، ص ٣٨٥، ح ١٩٧.