حاكمان زمين از سوى خداوند در بين بندگان او هستند».[١] در معناى دقيق‌تر مى‌توان «اصحاب الاولوية» را همان «اصحاب الولاية» دانست كه به‌معناى صاحبان داراى ولايت است.

امام سجّاد عليه السّلام نيز مى‌فرمايد: «هنگامى‌كه قائم ما قيام مى‌كند، خداوند هرگونه آفت و وحشت را از شيعيان ما برطرف مى‌سازد و قلوب آنان را همچون پاره‌هاى آهن [محكم‌] مى‌نمايد و نيروى يك نفر از آنان را برابر نيروى چهل نفر مى‌كند و آنان حاكمان و سروران سراسر زمين خواهند شد».[٢]

و در روايتى آنان به كارگزاران و برپادارندگان امور خلق معرفى شده‌اند: «و أنتم قوّام الارض و خزّانها».[٣]

درباره صفات و ويژگى‌هاى اين بزرگان مى‌توان به موارد زير اشاره كرد:

١. آنان از اقصى نقاط عالم جمع شده و نخستين بيعت‌كنندگان با امام زمان (عج) هستند.

٢. آنان مدافعان مخصوص و حافظان ويژه امام زمان (عج) هستند.

٣. آنان پرچم‌داران (صاحب الالوية) و حاكمان روى زمين‌اند.

٤. آنان همان امّت معدوده‌اى هستند كه براى دشمنان عذاب و نقمت‌اند.

٥. آنان سوار بر ابرها (شايد وسيله‌اى پيشرفته) در يك ساعت، خود را به امام عصر (عج) مى‌رسانند.

[١].« و كأنّى انظر إلى القائم على منبر الكوفة و حوله اصحابه ثلاثمائة و ثلاث عشر رجلا عدّة اهل البدر و هم اصحاب الاولوية و هم حكّام اللّه في أرضه على خلقه»: محمّد بن على بن بابويه( شيخ صدوق)، كمال الدين، ج ٢، ص ٦٧٢، ح ٢٥؛ محمّد بن حسن حرّ عاملى، اثبات الهداة، ج ٣، ص ٤٩٤، ح ٢٤٧؛ محمّد باقر مجلسى، بحار الأنوار، ج ٥٢، ص ٣٢٦، ح ٤٢.

[٢].« إذا قام قائمنا أذهب اللّه عزّ و جلّ عن شيعتنا العاهة و جعل قلوبهم كزبر الحديد و جعل قوّة الرّجل منهم قوّة أربعين رجلا و يكونون حكّام الارض و سنامها»: محمّد بن على بن بابويه( شيخ صدوق)، الخصال، ج ٢، ص ١٤؛ محمّد بن حسن حرّ عاملى، اثبات الهداة، ج ٣، ص ٤٩٦؛ على بن يونس نباطى، صراط المستقيم، ج ٢، ص ٢٦١.

[٣]. محمّد باقر مجلسى، بحار الأنوار، ج ٥٢، ص ٣٣٥، ح ٦٩.