آينده جهان( دولت و سياست در انديشه مهدويت) - كارگر، رحيم - الصفحة ٣٣٧
بر اين اساس نظام فاسد اقتصادى حاكم بر جهان، به چپاول و استثمار مردم مشغول شده و باعث تشديد فقر، عقبماندگى، بىكارى و تجمّلگرايى شده است. نظام سياسى نيز معمولا دستنشانده قدرتهاى استعمارى و سرمايهدار بوده و همواره به زيان ملتهاى خود گام برمىدارد. در رستاخيز ظهور امام منجى عليه السّلام اين كاستىها و دامها از سر راه برداشته مىشود و عوامل سلطه بر فكر، فرهنگ، اقتصاد و سياست جهان نابود مىگردد و انسانها آزاد مىشوند و با هدايت آن امام، راه صحيح زندگى را پيدا مىكنند.
دولت كريمه مهدوى، فقر و ندارى را از ميان برمىدارد و استعمارگران و صاحبان زر و زور و تزوير را سر جاى خود مىنشاند. مردم را از اسارت ماديات و تأمين خواستههاى غيرضرورى دنيوى رهايى مىبخشد و عدالت اجتماعى، مساوات و رفاه اقتصادى را محقق مىكند. در مردم غنا و بىنيازى به وجود مىآورد و مال فراوان به آنان مىبخشد. با اينحال مال و ثروت جهان از ارزش مىافتد كه كسى طالب آن نمىگردد:
«مهدى نسبت به كارگزاران حكومت سختگير است. در امور مالى [و اقتصادى] بخشنده است و به همه مسكينان مهربانى مىورزد».[١]
پيوند اخلاق و اقتصاد
نبايد فراموش كرد كه ريشه بيشتر جرايمى كه در دنيا رخ مىدهد، فقر و نيازمندى به مال است و علّت بيشتر دشمنىها، مربوط به مسائل مالى و عامل بسيارى از دعواهاى خانوادگى فقر و بىكارى است. بيشتر جوانان به جهت ندارى ازدواج نمىكنند و معمولا به كارهاى خلاف و فسادانگيز كشيده مىشوند. بىعدالتىها، ظلمها، حقّكشىها، لشكركشىها، زيادهخواهىها، دزدىها و قتلها و ... به اقتصاد ناسالم و غلط برمىگردد.
از جمله اصلاحات وسيع و اقدامات عميق امام مهدى (عج)، حلّ مشكلات و
[١].« ... ان يكون شديدا على العمّال، جوادا بالمال، رحيما بالمساكين»: لطف اللّه صافي، منتخب الاثر، ص ٣٨٤؛ علاء الدين متقى هندى، البرهان، ص ١٧٣؛ عماد الدين طبرى، بشارة المصطفى، ص ٢٠٧.