آينده جهان( دولت و سياست در انديشه مهدويت) - كارگر، رحيم - الصفحة ٢٧٠
ديگرى نيز بهعنوان وزير نام برده شده كه احتمالا اين وزيران در ردههاى بعدى حكومت و سياست قرار دارند و عيسى عليه السّلام در رأس آنها و بهعنوان وزير و مشاور و نزديكترين شخص به امام زمان و فرمانده سپاه او و دارنده مقام «قضاوت» است.
در يكى از روايات از پيامبر اكرم صلى اللّه عليه و اله نقل شده است: «مهدى متوجّه مىشود كه عيسى در «قدس» در نزديكى مناره «بيضاء» فرود آمده است؛ در حالى كه دستهاى خود را بر بالهاى دو فرشته نهاده، آب از موهايش فرو مىچكد. پس مهدى مىگويد:
جلو بايست و با مردم نماز بخوان. عيسى مىگويد: نماز براى تو اقامه شده است. پس عيسى پشت سر او نماز مىخواند و با او بيعت مىكند و مىگويد: من بهعنوان وزير و معاون برانگيخته شدهام؛ نه بهعنوان امير و امام».[١]
معمّر بن راشد از امام صادق عليه السّلام از پيامبر صلى اللّه عليه و اله نقل مىكند كه فرمود: «مهدى از نسل من است، وقتى خروج كند، عيسى بن مريم براى ياريش فرود مىآيد؛ او را پيش رو قرار داده و پشت سرش اقتدا مىكند».[٢]
و نيز فرمود: «... عيسى نزول مىكند و امير مسلمانان (مهدى (عج)) مىگويد:
نزديك آى و با ما نماز بگزار. عيسى عليه السّلام مىفرمايد: هان كه برخى از شما بر برخى ديگر، به كرامت خداى تعالى كه بر اين ملّت دارد، فرمانروا و امير مىباشيد».[٣]
و در روايتى آمده است: «عيسى عليه السّلام وزير حضرت قائم و پردهدار و جانشين آن
[١].« فيلتفت المهدىّ و قد نزل عيسى عند المنارة البيضاء في القدس واضعا كفّيه على اجنحة ملكين كأنّما يقطر من شعره الماء فيقول: إنما بعثت وزيرا و لم أبعث أميرا»، على بن يونس نباطى، الصراط المستقيم، ج ٢، ص ٢٢، و ج ٣، ص ٩٢؛ كامل سليمان، يوم الخلاص، ج ١، ص ٥٥٣، ح ٧٢٤.
[٢].« و من ذريّتى المهدى إذا خرج نزل عيسى بن مريم لنصرته فقدمه و صلّى خلفه»: احمد بن على طبرسى، الاحتجاج، ج ١، ص ٤٧؛ محمّد بن على بن بابويه( شيخ صدوق)، امالى، ص ٢١٨؛ محمّد بن حسن حرّ عاملى، اثبات الهداة، ج ٣، ص ٤٩٥، ح ٢٥٥.
[٣].« ... فينزل عيسى بن مريم صلى اللّه عليه و اله فيقول اميرهم: تعال صلّ لنا فيقول الا انّ بعضكم على بعض امراء تكرمة من اللّه تعالى لهذه الامة»: محمد بن حسن حرّ عاملى، اثبات الهداة، ج ٣، ص ٥٩٧؛ على بن عيسى اربلى، كشف الغمّه، ج ٢، ص ٤٧٤ و ٤٧٩؛ لطف اللّه صافى، منتخب الاثر، ص ٦٠٠؛ علاء الدين متقى هندى، البرهان، ص ١٥٨ و ١٥٩.