٢. لَقَدْ كَتَبْنا فِي الزَّبُورِ مِنْ بَعْدِ الذِّكْرِ أَنَّ الْأَرْضَ يَرِثُها عِبادِيَ الصَّالِحُونَ‌[٢]؛ «در حقيقت در زبور پس از ذكر (تورات) نوشتيم كه زمين را بندگان شايسته ما به ارث خواهند برد».

براساس اين آيه ظهور مهدى موعود، تحقّق‌بخش وعده‌اى است كه خداوند از گذشته‌هاى دور، در كتاب‌هاى آسمانى به حق‌پرستان، صالحان و تقواپيشگان داده است كه زمين از آن ايشان است و فرجام نيك به مؤمنان تعلّق دارد. در تفسير اين آيه آمده است: «خداوند متعال خبر مى‌دهد كه منافع جهان به صالحان منتقل مى‌شود- بدون آنكه معامله‌اى صورت گيرد- و بركات زمين مختص به آنان خواهد شد. اين بركات در شكل دنيوى‌اش جامعه‌اى صالح خواهد بود كه از شرك و گناه پاك گشته است. جامعه‌اى بشرى و صالحى كه خدا را بندگى كنند و به او شرك نورزند».[٣]

«ارض» در اين آيه به مجموع كره زمين گفته مى‌شود و سراسر جهان را شامل مى‌گردد كه با ظهور مهدى موعود (عج) حكومت در دست صالحان قرار خواهد گرفت.

امام باقر عليه السّلام در تفسير اين آيه مى‌فرمايد: « [بندگان صالحى كه در اين آيه ياد شده‌اند]، ياران مهدى (عج) در آخر الزّمان هستند[٤]».

در روايتى منسوب به امام صادق عليه السّلام آمده است: «منظور از اينكه زمين را بندگان صالح خدا به ارث مى‌برند، مهدى قائم عليه السّلام و ياران او هستند[٥]».

[١].« انّ هذه الآية مخصوصة بصاحب الامر الّذى يظهر فى آخر الزّمان و يبيد الجبابرة و الفراعنة و يملك الارض شرقا و غربا، فيملأها عدلا كما ملئت جورا»: سيد هاشم بحرانى، البرهان فى تفسير القرآن،( قم:

مؤسسة بعثت، ١٤١٧ ه. ق)، ج ٣، ص ٢٣٠، ح ١٢.

[٢]. انبياء( ٢١)، آيه ١٠٥.

[٣]. ر. ك: محمد حسين طباطبايى، الميزان فى تفسير القرآن،( تهران: دار الكتب الاسلاميه، ١٣٨٦ ه. ق)، ج ١٤، ص ٣٥٢.

[٤].« هم اصحاب المهدى فى آخر الزّمان»: سعيد ابو معاش، الامام المهدى فى القرآن و السنة،( مشهد: بنياد پژوهش‌هاى قدس رضوى)، ١٣٨٠، ص ٢٩١؛ شرف الدين نجفى، تأويل الآيات الظاهرة، ص ٣٢٧.

[٥].« الكتب كلّها ذكر أنّ الأرض يرثها عبادى الصالحون. قال: القائم و أصحابه»: على بن ابراهيم قمى،-- تفسير قمى،( قم: دار الكتاب، ١٤٠٤)، ج ٢، ص ٧٧؛ محمد باقر مجلسى، بحار الانوار، پيشين، ج ٥١، ص ٤٧.