برخورد مى‌شود (تا اينكه فقر و ندارى ريشه‌كن گردد). سراسر زمين آباد، خرّم و سرسبز گشته و ويرانى‌ها و خرابى‌ها اصلاح مى‌شود. وضع اقتصاد عمومى بهبود كامل يافته، نعمت‌ها فراوان، آب‌ها مهار، زمين‌ها آباد و حاصلخيز و معادن ظاهر مى‌شود تا جايى كه فقيرى باقى نمى‌ماند و كسى براى دريافت كمك مالى، به خزانه عمومى مراجعه نمى‌كند.

الف. نعمت، بركت و حيات:

«زمين پربركت مى‌شود و امت من در عصر او چنان زندگى [خوبى‌] دارند كه در هيچ زمانى چنين نبوده است»[١] و «در دولت او مردم- نيكان و فاجران- آن‌چنان در رفاه و آسايش به سر مى‌برند كه هرگز نظير آن ديده نشده است ...»[٢] و نيز: «امت من در عصر او چنان به سطحى از رفاه و زندگى و برخوردارى از نعمت‌ها مى‌رسند كه نظيرى براى آن نيست».[٣]

«.... از رنج طلب و سختى [در راه دستيابى به امور زندگى‌] آسوده مى‌شويد و بار سنگين زندگى را از شانه‌هايتان بر زمين مى‌نهيد»[٤] و «خداوند زمين را به دست قائم زنده مى‌كند ... زمين زنده مى‌شود و مردم آن حياتى نوين مى‌يابند؛ بعد از مرگشان».[٥]

ب. بخشش فراوان و بى‌نيازى مردمان:

«عطايايش گوارا است ...»[٦] و «شما به‌

[١].« تخرج الارض بركتها و تعيش امّتى في زمانه عيشا لم تعشه قبل ذلك في زمان قطّ»: جلال الدين سيوطى، العرف الورى، ص ٩٩؛ علاء الدين متقى هندى، كنز العمال، ج ١٤، ح ٣٨٧٠١.

[٢].« تنعم امتى في زمانه نعيما لم يتنعموا مثله قط البر و الفاجر»: على بن عيسى اربلى، كشف الغمه، ج ٢، ص ٤٦٧؛ شهاب الدين مرعشى نجفى، ملحقات الاحقاق، ج ٢٩، ص ٣٧٦.

[٣].« تتنّعم أمّتى في زمن المهدى نعيما لم يتنعّموا مثله قط ...»: لطف اللّه صافي، منتخب الاثر، ص ٥٩١، ح ٢؛ على بن عيسى اربلى، كشف الغمه، ج ٢، ص ٤٧٣ و ٨٣؛ محمّد باقر مجلسى، بحار الأنوار، ج ٥١، ص ٧٨ و ٣٧.

[٤].« ... كفيتم مؤونة الطلب و التعسّف و نبذتم الثقل الفادح عن الاعناق»: محمّد بن يعقوب كلينى، كافي، ج ٨، ص ٢٦٦، ح ٢٢؛ محمّد بن محمّد شيخ مفيد، الارشاد، ج ١، ص ٢٩١؛ محمّد باقر مجلسى، بحار الأنوار، ج ٥١، ص ١١١، ح ٦.

[٥].« ... يحييها اللّه بالقائم( ع) فيعدل فيها فتحيى الارض و يحيى اهلها بعد موتهم»: شرف الدين حسينى، تأويل الآيات الظاهرة، ص ٦٣٨؛ محمّد باقر مجلسى، بحار الأنوار، ح ٢٤، ص ٣٢٥، ح ٣٩.

[٦].« يكون عطاؤه هنيئا ...»: على بن عيسى اربلى، كشف الغمه، ج ٢، ص ٤٧٢ و ٤٨٣؛ محمّد باقر مجلسى، بحار الأنوار، ج ٥١، ص ٨٢ و ٩٢.