آينده جهان( دولت و سياست در انديشه مهدويت) - كارگر، رحيم - الصفحة ٣٧٣
و تكامل اخلاقى انسانها است؛ اما اين امر موجب غفلت از مسائل ظاهرى و مادى زندگى نمىشود و توسعه و رفاه اقتصادى بىنظير و پرشكوهى براى انسانها به ارمغان مىآورد. در سايه حكومت آن حضرت نظام طبقاتى از بين مىرود و همه مردم در ثروت مساوى خواهند بود. نشانه دوم، رفاه اقتصادى است كه هر انسانى مىتواند از آنچه بخواهد، بهرهمند گردد. نشانه سوم، عدم نيازمندى به اموال و استغنا است و نبود هيچ نوع ستيز و تكاپو براى به دست آوردن چيزى.[١]
البته در عصر امام مهدى (عج) همه چيز طبيعى به نظر مىرسد؛ اما معيارهاى عصر ما با ملاكها و معيارهاى عصر ظهور متفاوت است. پس نظام غير طبقاتى بهمعناى استقرار نظام صحيح و اصيل اسلامى بر روى كره زمين است (نه نظامى غير از نظام اسلامى).
از طرفى عوامل فراوانى چون مسائل غيبى، پشتوانه محكمى براى او و ياران ايشان خواهد بود و به آنان كمك و مساعدت درخور توجّهى خواهد كرد. از اينرو فهم و تحليل بسيارى از مسائل آن عصر براى ما ممكن نيست.
در هرحال در اين عصر زندگى، اقتصاد جامعه شكوفا گشته، فقر و تنگدستى رخت برمىبندد و آبادانى همهجا به چشم مىخورد و بازرگانى و تجارت رونقى زياد مىيابد.
معادن و مواهب طبيعى (گنجهاى نهفته در دل زمين) مورد بهرهبردارى قرار مىگيرد.
همه امكانات طبق احتياجات جوامع، به مناطق عالم گسيل مىگردد و هيچ نقطهاى متروك و رها شده باقى نمىماند. بارانهاى موسمى شروع به باريدن مىكند، رودخانهها پرآب و زمينها حاصلخيز مىشود و كشاورزى شكوفا مىگردد. باغها سرسبز و پر از ميوه مىشود و بعضى از بيابانها، يكباره به نخلستان تبديل مىگردد و دامدارى گسترش مىيابد. عطايا و بخششهاى او گوارا است و اموال مشتمشت به مردم داده مىشود. فقر، بىكارى، حرص و طمع (ثروتاندوزى)، تجمّلپرستى و ... از جامعه زدوده مىشود و مردم صاحب مسكن، كار، دارايى (به اندازه نياز) و زمين مىشوند. محرومان و مستضعفان مورد توجّه قرار مىگيرند و با عطوفت و مهربانى با آنها
[١]. عبّاس المدرّسى، تمدن در عصر ظهور مهدى( عج)، ص ٩٠.