اين امر در نتيجه اقدامات مثبت حكومت آن حضرت (مانند رسيدگى به بهداشت عمومى و نظارت ساير شهرها و محيط زيست) و رشد علم و دانش بشرى در همه زمينه‌ها (مانند طب و پزشكى) و عنايت خاص ايشان به شيعيان به دست مى‌آيد:

«وقتى قائم ما قيام كند، خداوند مرض و بيمارى را از شيعه ما دور مى‌كند و توانايى‌شان را برمى‌گرداند»[٢] و «همه بيماران از معتقدين به حق و شيعيان مهدى (عج) شفا مى‌يابند».[٣]

سه. توسعه و رفاه‌

چنان‌كه گفته شد، دولت امام مهدى، دولتى تك‌بعدى و منفعت‌خواه نيست؛ بلكه دولتى است كه بيش از همه چيز، منافع واقعى مردم را در نظر دارد و در همه ابعاد و زواياى زندگى انسانى، تحول و تغييرات مثبت و پرفايده ايجاد مى‌كند. البته سمت و سوى همه كاركردها، برنامه‌ها و خط و مشى‌ها- هرچند سياسى و اقتصادى- به سوى خدا

[١].« ... وضع يده على رؤوس العباد فلا يبقى مؤمن إلّا صار قلبه أشدّ من زبر الحديد و أعطاه اللّه قوّة أربعين رجلا ...»: محمد بن ابراهيم نعمانى، الغيبة، ص ٣١٠؛ محمد بن على شيخ صدوق، كمال الدين، ج ٢، ص ٦٥٣، ح ١٧؛ قطب الدين راوندى، الخرائج و الجرائح، ج ٣، ص ١١٥٠.

[٢].« ... إذا قام القائم أذهب اللّه عن كلّ مؤمن العاهلة و ردّ إليه قوّته»: محمّد بن ابراهيم نعمانى، الغيبة، ص ٣١٧، ح ٢؛ محمد باقر مجلسى، بحار الأنوار، ج ٥٢، ص ٣٦٤، ح ٢٣٨.

[٣].« و تزول كلّ عاهة عن معتقدى الحقّ من شيعة المهدى( ع)»: محمّد بن محمّد شيخ مفيد، الارشاد، ج ٢، ص ٣٧؛ على بن عيسى اربلى، كشف الغمه، ج ٢، ص ٤٥٨؛ محمد باقر مجلسى، بحار الأنوار، ج ٥٢، ص ٢٢١، ح ٨٢.