امنيت و صلح واقعى و آرامش و همدلى، از ويژگى‌هاى حكومت جهانى امام مهدى (عج) است. در عصر پيشوايى او، خوف‌ها زايل مى‌شود و جان و مال و آبروى اشخاص در ضمان قرار مى‌گيرد و در سراسر جهان امن عمومى حاكم مى‌شود. اختناق، ستيزه‌جويى، بهره‌كشى، استكبار و استضعاف- كه همه از آثار حكومت‌هاى غير الهى است- از جهان ريشه‌كن مى‌گردد و عاملان و انجام‌دهندگان اين ناراستى‌ها با هر عنوان، برچيده مى‌شوند. اين بهترين دورانى است كه بشر در عمر خود مى‌تواند شاهد آن باشد و از نتايج و ثمرات آن در همين دنيا برخوردار شود؛ به راستى او فريادرس، منجى و ياور تمامى مستضعفان، ستمديدگان و صالحان است ...: «از ميان امت من مهدى (عج) قيام مى‌كند؛ خداوند او را براى فريادرسى مردمان برمى‌انگيزد».[١]

الف. امنيت و آسايش: «در زمان او ستم ريشه‌كن و راه‌ها امن مى‌گردد».[٢] «چهارپايان و درندگان در صلح هستند ... زن از عراق تا شام مى‌رود و پاى خود را جز بر روى گياه نمى‌گذارد. جواهراتش را بر سرش مى‌گذارد و از درنده و درنده‌خويى هراس ندارد»[٣] و نيز: «ناتوانى از مشرق تا مغرب سفر مى‌كند و از كسى آسيبى به او نمى‌رسد».[٤]

ب. صلح و آسايش: «كينه‌ها از دل مردم بيرون مى‌رود و درندگان و چهارپايان در صلح زندگى مى‌كنند».[٥] «حضرت مهدى (عج) شرق و غرب جهان را تحت سيطره خود

[١].« يخرج المهدىّ في امّتى، يبعثه اللّه غياثا للنّاس»: على بن عيسى اربلى، كشف الغمه، ج ٢، ص ٤٧٠.

[٢].« ... ارتفع في ايّامه الجور و امنت به السبل»: محمّد بن محمّد شيخ مفيد، الارشاد، ج ٢، ص ٣٨٤؛ فضل بن حسن طبرسى، اعلام الورى، ص ٤٦٢؛ على بن عيسى اربلى، كشف الغمه، ج ٢، ص ٤٦٥.

[٣].« اصطلحت السباع و البهائم حتّى تمشى المرأة بين العراق و الشّام لا تضع قدميها إلّا على النبات و على رأسها زينتها، لا يهيجها سبع و لا تخافه»: محمّد بن على شيخ صدوق، الخصال، ج ٢، ص ٦٢٦؛ على بن عبد الكريم نيلى، منتخب الأنوار، ص ٢٠٣؛ حسن بن على حرّانى، تحف العقول، ص ١١٥.

[٤].« حتّى تخرج العجوزة الضعيفة من المشرق تريد المغرب فلا يؤذيها أحد»: محمّد بن مسعود عياشى، تفسير عياشى، ج ٢، ص ٦١؛ لطف اللّه صافي، منتخب الاثر، ص ٣٧٩.

[٥].« لذهبت الشحناء من قلوب العباد و اصطلحت السّباع و البهائم ...»: مجلسى، بحار الأنوار، ج ٥٢، ص ٣١٦، ح ١؛ صافي، منتخب الاثر، ص ٥٩٢.