هر نظام سياسى براى ايفاى وظايف و كارويژه‌هاى خود، از سه فرآيند نهاده، تبديل و داده (خروجى) تشكيل مى‌شود. مهم‌ترين و ارزشمندترين بخش آن، بروندادها (داده‌ها) و خروجى‌هايى است كه كارآمدى و كارآيى نظام در آنها جلوه‌گر شده و دستيابى به اهداف و سياست‌ها مشخص مى‌گردد.

در تحليل سيستم دولت مهدوى و بررسى كارآيى و كارآمدى آن، توجّه به پيامدها و داده‌هاى آن (آثار و نتايج) در ابعاد گوناگون، ضرورى به نظر مى‌رسد. براى فهم و درك اين فرآيند، نياز به شاخص‌ها و ملاك‌هايى است تا ميزان توفيق در انجام وظايف، تحقق اهداف و آرمان‌ها و جلب رضايت‌مندى روشن شود. اين شاخص‌ها در فصل «دولت و سياست از ديدگاه شيعه» بيان شد و اينك فرصت بررسى آنها فراهم آمده است. در ابتدا گفتنى است كه مهم‌ترين و بارزترين پيامدها و بروندادهاى نظام سياسى مهدوى در چند انگاره جلوه‌گر است:

يك. معنويت (اخلاق، معرفت و كمال)؛

دو. عدالت (قسط، عدل و تعادل)؛