به نظر مى‌رسد هر اندازه ظلم و ستم و فساد به دست امام مهدى (عج) از جامعه رخت برمى‌بندد و عدالت و قسط و تقوا حاكم مى‌شود؛ بركات زمين نيز فراوان مى‌گردد و نعمت‌ها فزونى مى‌يابد. از طرفى اسراف و تبذير از بين مى‌رود و هركس به اندازه نياز خود بهره‌بردارى مى‌كند». امام على عليه السّلام مى‌فرمايد: «چون قائم قيام كند، چنان‌كه بايد، باران مى‌بارد و زمين گياه مى‌روياند ... به صورتى‌كه زن از عراق به شام مى‌رود و جز بر زمين‌هاى سرسبز گام نمى‌نهد».[١]

٣- ١- ٣. عمران و آباد كردن زمين:

عمران و آبادى زمين، و بهره‌بردارى از امكانات آن تا سرحد امكان، از ديگر اقدامات و كاركردهاى دولت مهدوى عليه السّلام است. اين كار، در دوران پيش از ظهور- با همه پيشرفت علوم و تكنولوژى در همه زمينه‌ها- به‌طور كامل انجام نشده است. اما در عصر ظهور وضعيت فرق مى‌كند و همه امكانات براى منافع عمومى و آبادانى زمين به كار مى‌رود. توسعه و رشد اقتصادى نيز به حدّى است كه مى‌تواند عمران و آبادانى سراسر زمين را درپى داشته باشد. دستور و برنامه امام مهدى (عج) نيز اين است: « [به كارگزاران خود در تمامى بلاد] دستور مى‌دهد كه شهرها را آباد سازند»[٢] و «روى زمين نقطه ويرانى نمى‌ماند؛ جز اينكه آباد مى‌گردد».[٣] «زمين به وسيله مهدى (عج) آباد، خرّم و

[١].« لو قد قام قائمنا لا نزلت السماء قطرها و لأخرجت الأرض نباتها ... حتّى تمشى المرأة بين العراق و الشام لا تضع قدميها إلّا على النبات»: محمّد بن على شيخ صدوق، الخصال، ج ٢، ص ٦٢٦؛ حسن بن على حرّانى، تحف العقول، ص ١١٥؛ محمّد باقر مجلسى، بحار الأنوار، ج ٥٢، ص ٣١٧، ح ١١.

[٢].« يأمرهم بعمران المدن»: كامل سليمان، يوم الخلاص، ج ٢، ص ٦٥؛ على محمّد على دخيل، الامام المهدى، ص ٣٧١.

[٣].« فلا يبقى خراب إلّا عمر»: محمّد بن على شيخ صدوق، كمال الدين، ج ١، ص ٣٣١، ح ٦؛ على بن عيسى اربلى، كشف الغمه، ج ٢، ص ٥٣٤؛ فضل بن حسن طبرسى، اعلام الورى، ص ٤٦٣.