اين روايات مى‌تواند اشاره به دسترسى و دستيابى به حجم وسيعى از منابع و معادن و امكانات زيرزمينى و مواهب طبيعى باشد كه به‌عنوان نهاده توليد يا عامل توليد، مورد استفاده قرار مى‌گيرند. امكاناتى كه قطعا بشر تاكنون از بسيارى از آنها مطّلع نبوده و فقط بخش اندكى از آن‌را مى‌شناخته است. در نتيجه بسيارى از مشكلات مادّى (به خصوص فقر و ندارى) رفع مى‌شود و بى‌كارى از ميان مى‌رود و همه از امكانات جهان بهره‌مند مى‌شوند. در نتيجه بسيارى از گناهان و مفاسد و كژى‌ها در جامعه ريشه‌كن مى‌شود.

از طرفى اگر جامعه‌اى پرهيزگار و اخلاقى و پايبند به دستورات خدا باشد، او خود بركات آسمان و زمين را به مردم آن جامعه ايمانى و تقواپيشه نازل مى‌فرمايد. از آنجايى كه در حكومت امام زمان عليه السّلام شكوفايى دينى و معنوى، به حدّ اعلاى خود مى‌رسد و معيارهاى اخلاقى در جامعه رعايت مى‌شود؛ به همين جهت نعمت‌هاى الهى بر آنان فزونى مى‌يابد و مواهب طبيعى و معادن براى مردم ايمانى رخ مى‌نمايد.

٣- ١- ٢. توليد زياد محصولات كشاورزى:

يكى از بخش‌هايى كه در حكومت امام زمان عليه السّلام دگرگونى شايان توجّه پيدا مى‌كند، بخش كشاورزى و دامدارى است. پس از آنكه مردم طعم تلخ كمبود باران و خشكسالى‌هاى پياپى و كمبود مواد غذايى و نابودى كشتزارها را چشيده‌اند و براى تهيه لقمه نانى چه زحمت‌ها و خفت‌ها تحمل كرده‌اند؛ دگرگونى شگفت‌انگيزى در كشاورزى پديد مى‌آيد و مواد غذايى در جامعه فراوان مى‌گردد. باران پياپى و زياد مى‌بارد و رحمت الهى به سوى انسان‌ها سرازير و نعمت‌ها فراوان مى‌شود؛ به‌گونه‌اى كه گويى محصول ده‌ها سال را در يك روز گرد مى‌آورند و در روايات آمده است: «از يك من (سه كيلوگرم) گندم، صد من محصول به دست مى‌آيد»[٢]. «زمين همه نباتات خود را

[١].« تفى‌ء الارض افلاذ كبدها امثال الاسطوان من الذهب و الفضة»: محمّد باقر مجلسى، بحار الأنوار، ج ٦، ص ٣١٠، ح ٦.

[٢]. نجم الدين طبسى، چشم‌اندازى به حكومت مهدى( عج)، ص ٢٠٣.