خود خواهد رسيد و مردم آن عصر، در بهترين، دلپسندترين و پررونق‌ترين برهه از زمان، زندگى خواهند كرد. روايات، جهان را در روزگار امام عصر عليه السّلام جهانى متمدّن و در اوج قدرت و پيشرفت علمى معرّفى مى‌كند و به‌طور كلّى صنعت در آن روزگار، با صنعت كنونى فرسنگ‌ها فاصله خواهد داشت.

فرق بنيادين پيشرفت در دوران حكومت مهدى (عج) با جهان كنونى، در اين است كه در روزگار ما پيشرفت علم و صنعت در جهت سقوط فرهنگ و اخلاق جامعه بشرى است و هرچه انسان‌ها از نظر دانش پيشرفت مى‌كنند، از انسانيت بيشتر فاصله مى‌گيرند و به فساد و تباهى و كشتار روى مى‌آورند؛ ولى در روزگار مهدى (عج) اين شرايط درست برعكس شرايط كنونى است و بشر در عين اينكه به بالاترين رشد علمى و صنعتى مى‌رسد، به همان اندازه به تعالى اخلاق و كمال انسانى نزديك مى‌گردد و علم و صنعت و تمدّن را براى پرورش فضايل اخلاقى و رسيدن به هدف آفرينش خود (عبوديت و عبادت) به كار مى‌برد و هرچه بيشتر، به معرفت و شناخت خدا دست مى‌يازد.

يكى از وجوه پيشرفت و ترقّى در عصر ظهور، رشد فن‌آورى ارتباطات و وسايل سريع ارتباطى است. در آن دوران، براى همه انسان‌ها- به خصوص شيعيان- اين توان وجود خواهد داشت كه با هر نقطه از جهان در مدّت بسيار كم، ارتباط برقرار سازند.

برخى نيز اين توانايى را خواهند داشت كه مسافت‌هاى بسيار زياد را به طريق ويژه‌اى در مدّت كم طىّ كنند. به جهت پيشرفت، جهش علمى و صنعت، وسايل ارتباطات و اطلاعات، آن‌قدر پيشرفته خواهد بود كه دنيا را همچون كف دست نشان مى‌دهد و براى آگاهى به رويدادهاى جهان، نيازى به وسايل و ابزار ارتباطى امروزى نيست. برخى از وجوه اين پيشرفت عبارت است از:

الف. پيشرفت فن‌آورى در ارتباطات: «هنگامى‌كه قائم ما قيام مى‌كند، خداوند آن چنان گوش و چشم شيعيان ما را تقويت مى‌كند كه ميان آنها و قائم، نامه‌رسان نخواهد بود. با آنها سخن مى‌گويد [و آنها] سخنش را مى‌شنوند و او را مى‌بينند؛ در حالى‌كه او