در آن زمان «امامت اختصاص به مهدى دارد، با [اينكه‌] عيسى فرود مى‌آيد».[١] امام حسن عليه السّلام فرمود: «... تا اينكه خداوند امام حق از خاندان پيامبر را برمى‌انگيزد»[٢] و امام باقر عليه السّلام گفت: «... امام شما، مهدى منتظر است».[٣]

اين روايات و احاديث ديگر، دلالت دارد كه امام، پيشوا و رهبر جهانيان در عصر ظهور تنها يك نفر است و آن حضرت حجّة بن الحسن العسكرى است. آن حضرت با اقتدار و نفوذ تمام جهان را اداره و همه كشورها را تحت سلطه خود خواهد داشت و عزل و نصب حاكمان و زمامداران- با اذن خداوند- در دست او است: «... آنها را فرمان‌روايان كشورهاى جهان مى‌گرداند»[٤] و «اميران و كارگزاران خود را به شهرها مى‌فرستد و دستور مى‌دهد كه عدالت را در ميان مردم پياده كنند ...»[٥].

حضرت على عليه السّلام در روايتى به تعداد ياران و اصحاب خاص امام مهدى (عج) اشاره كرده و ايشان را امير و رهبر آنان دانسته است: «به خدا سوگند! من امير آنان را مى‌شناسم و اسمش را مى‌دانم».[٦] در روايات از امام مهدى (عج) تحت عنوان رهبر عادل نيز نام برده شده است: «القائد العادل الحافظ لما استودع ...».[٧]

هنگامى‌كه حضرت عيسى عليه السّلام براى يارى آن حضرت نازل مى‌شود، امامت‌

[١].« تختص الامامة بالمهدى، مع نزول عيسى»: محمّد بن حسن حرّ عاملى، اثبات الهداة، ج ٣، ص ٦٤٩.

[٢].« ... حتّى يبعث اللّه امام الحقّ من آل محمّد صلى اللّه عليه و اله»: محمّد باقر مجلسى، بحار الأنوار، ج ٤٤، ص ٥٩؛ ابو حامد ابن ابى الحديد معتزلى، شرح نهج البلاغه، ج ١٦، ص ١٤٤.

[٣].« ... امامكم المهدى المنتظر»: سيد هاشم بحرانى، المحجّة في ما نزل في القائم الحجّة، ص ٩٩.

[٤].« ... يجعلهم حكّاما في الاقاليم ....»: كامل سليمان، يوم الخلاص، ج ٢، ص ٦٥٠.

[٥].« ... يبعث المهدى إلى امرائه بساير الامصار بالعدل بين الناس ...»: لطف اللّه صافى، منتخب الاثر، ص ٥٩٣، ح ٤.

[٦].« ... أما و اللّه! إنّى لأعرف أميرهم و اسمه ...»: محمّد بن ابراهيم نعمانى، الغيبة، ص ٣١٢، ح ١؛ محمّد باقر مجلسى، بحار الأنوار، ج ٥٢، ص ٢٤٨، ح ١٢٨.

[٧]. محمّد باقر مجلسى، بحار الأنوار، ج ٥٢، ص ٢٦٩، ح ١٥٨.