در اين ساخت قدرت، حضرت مهدى (عج) پس از فتح جهان و تسلّط بر آن، خود امامت و رهبرى را عهده‌دار مى‌شود و رياست عالى و مديريت كامل بر جهان را در دست مى‌گيرد. سياست‌گذارى‌ها، برنامه‌ريزى‌ها و تصميم‌گيرى‌ها زير نظر او صورت مى‌گيرد و مسؤوليت‌ها و وظايف، با دستور او مشخص و تقسيم مى‌شود.

از برنامه‌هاى اساسى امام مهدى (عج) تشكيل حكومت فراگير جهانى و اداره اجتماعات از يك نقطه و با يك سياست و برنامه است. در دوران رهبرى آن امام همام، با ايجاد مركزيت واحد و مديريت و حاكميت يگانه، براى همه اجتماعات، نژادها و منطقه‌ها، يكى از عوامل اصلى جنگ‌ها و ستم‌ها از بين مى‌رود و انسان‌ها بدون ترس و بيم از فشار سياست‌ها، به آغوش همديگر باز مى‌گردند و مهربان و برادروار در كنار يكديگر زندگى مى‌كنند[١] (و تشرق الارض بنوره و يبلغ سلطانه المشرق و المغرب).[٢][٣]

[١]. محمّد حكيمى، پيشين، ص ١٦٢.

[٢]. محمّد بن على بن بابويه( شيخ صدوق)، كمال الدين، ج ١، ص ٢٨٠، ح ٢٧؛ فضل بن حسن طبرسى، اعلام الورى، ص ٣٩١؛ على بن عيسى اربلى، كشف الغمه، ج ٢، ص ٥٠٧.

[٣] كارگر، رحيم، آينده جهان(دولت و سياست در انديشه مهدويت)، ١جلد، مركز تخصصى مهدويت - قم، چاپ: دوم، ١٣٨٧.