پيشوايان معصوم عليهم السّلام، مايه رحمت و عطوفت، فريادرس نيازمندان و ياور ضعيفان بوده‌اند. بنابراين، بهترين، كامل‌ترين و انسانى‌ترين رفتارها را با عموم مردم داشته‌اند. در صورتى هم كه نياز به شدّت عمل بوده، آن‌را براى كمك به مردم استفاده كرده‌اند. پس قهر و مهر آنان، هردو مايه خير و بركت براى مردم است؛ هرچند كه مهر و محبت آنان، بر قهر و غضب و خشونت، غلبه داشته است.

پيامبر صلّى اللّه عليه و اله مى‌فرمايد: «از ميان امت من، مهدى قيام مى‌كند، خداوند او را براى فرياد رسى مردمان برمى‌انگيزد»[١]. خود آن حضرت مى‌فرمايد: «من براى اهل زمين موجب امان و آسايشم»[٢]. با اين حال آن حضرت با خود[٣] و يارانش‌[٤] با شدّت رفتار مى‌كند.[٥]

طبق روايات، خداوند با امدادهاى غيبى خود (رعب در دل دشمنان، يارى فرشتگان، تأييدات الهى)، حجّت خود را يارى مى‌دهد و قيام و نهضت او را هرچه زودتر به سامان مى‌رساند. با پذيرش اين معنا، بسيارى از امور و دشوارى‌ها، به سرعت رو به كمال و درستى مى‌رود و مشكلات و موانع برطرف مى‌گردد. چنان‌كه نصرت خداوند با ايجاد ترس و خوف در دل دشمنان، خود كمك بزرگى به آن حضرت و مانع اساسى از

[١]. يخرج المهدى فى امتى، يبعثه اللّه غياثا للناس»: على بن عيسى اربلى، كشف الغمه، ج ٢، ص ٤٧٠؛ جلال الدين سيوطى، العرف الوردى فى اخبار الامام مهدى( عج)، ص ٤٥، ح ٥٠.

[٢].« انّى لامان لاهل الارض»: محمد بن حسن طوسى، الغيبة، ص ٢٩٠؛ محمد بن على بن بابويه، كمال الدين، ج ٢، ص ٤٨٤؛ احمد بن طبرسى، الاحتجاج، ج ٣، ص ٤٧٠.

[٣].« و ما لباس القائم الا الغليظ»: محدث نورى، مستدرك الوسائل، ج ٣، ص ٢٧٥؛ محمد بن ابراهيم نعمانى، الغيبة، ص ٢٨٥، ح ٥.

[٤].« ان يكون شديدا على العمال»: عماد الدين طبرسى، بشارة المصطفى، ص ٢٠٧؛ لطف اللّه صافى گلپايگانى، منتخب الاثر، ص ٣٨٤، ح ٤.

[٥] كارگر، رحيم، آينده جهان(دولت و سياست در انديشه مهدويت)، ١جلد، مركز تخصصى مهدويت - قم، چاپ: دوم، ١٣٨٧.