مردم جهان در عين حال كه شاهد نابسامانى، جنگ‌ها، فساد، بى‌عدالتى، ناامنى و الحادگرايى در جهان بوده‌اند؛ دولت‌ها، احزاب و سازمان‌هاى بسيارى را نيز ديده‌اند كه مدعى خدمت به جهانيان و ايجاد آرامش، صلح و امنيت و بهبود وضع اقتصادى و فرهنگى و اجتماعى در دنيا بوده‌اند! اما در عمل چيزى جز تباهى و ستم و جنگ مشاهده نكرده‌اند. سرانجام روزگارى فرا مى‌رسد كه معنويت و عدالت، به دست تواناى مرد الهى و در دولت كريمه اهل بيت عليهم السّلام پياده مى‌شود و رفاه، امنيت، عدل و يكتاپرستى در همه‌جاى عالم گسترش مى‌يابد. روشن است كه اين تنها با تشكيل دولت و انسجام در امور، به دست مى‌آيد. امام باقر در تفسير آيه‌ الَّذِينَ إِنْ مَكَّنَّاهُمْ فِي الْأَرْضِ ...

مى‌فرمايد: «اين آيه در حق آل محمد صلّى اللّه عليه و اله، حضرت مهدى (عج) و ياران او است كه خداوند آنها را مالك شرق و غرب جهان نموده، آيين اسلام را پيروز مى‌كند و بدعت‌ها و باطل‌ها را به دست او و يارانش نابود مى‌سازد- چنان‌كه [قبلا] سفيهان حقّ را لگدمال كرده باشند- تا اينكه از ستم نشانه‌اى نمى‌ماند»[٢].

اين دولت بهترين، كامل‌ترين، و مردمى‌ترين دولت‌ها- پس از نابودى و پايان وقت دولت‌هاى ديگر- خواهد بود. در اين زمينه روايتى آمده است: «همانا دولت ما آخرين دولت‌ها است و براى هيچ خاندانى دولتى نيست مگر اينكه قبل از ما حكومت كند؛ تا

[١].« ... القائم الذى يفتح اللّه تعالى ذكره على يديه مشارق الارض و مغاربها»: محمد بن على بن بابويه صدوق، عيون الاخبار الرضا عليه السّلام،( تهران: انتشارات جهان، ١٣٧٨)، ج ١، ص ٦٥، ح ٣٤؛ على بن عيسى اربلى، كشف الغمه، ج ٢، ص ٥٠٧.

[٢].« هذه لال محمد، المهدى و اصحابه يملكهم اللّه مشارق الارض و مغاربها و يظهر الدين و يميت اللّه- عز و جل- به و باصحابه البدع و الباطل كما أمات السفهة الحق حتى لا يرى أثر من الظلم»: على بن ابراهيم قمى، تفسير قمى،( قم: دار الكتاب، ١٤٠٤)، ج ٢، ص ٨٧؛ سيد شرف الدين حسينى، تأويل الآيات الظاهره، ص ٣٣٩.