و بر روى زمين خواهد بود كه در اين داورى تمام امّت‌ها جمع خواهند شد. براى صالحان حيات ابدى و براى بدكاران مجازات ابدى در نظر گرفته مى‌شود؛ ولى داورى دوّم (قيامت) در آسمان‌ها انجام خواهد شد و فقط به مردگان اختصاص دارد. در اين داورى فقط درياچه آتش وجود دارد. در اين دوره با نابودى زمين و آسمان و ايجاد زمين و آسمان جديد، حيات به شكل نوين ادامه خواهد يافت. در اين وضعيت جديد، غم و اندوه وجود نخواهد داشت و شرارت و بى‌ايمانى ظهور پيدا نخواهد كرد»[١]. در روايات اسلامى نيز انگاره داورى و حكميت عيسى عليه السّلام تأييد و بيان شده كه او به‌عنوان حكم و داور خواهد آمد و نيز در مقام مشاور و وزير حضرت مهدى عليه السّلام، در رفع نابسامانى‌هاى جهان خواهد كوشيد.[٢]

«عيسى بن مريم در ميان امت من داور دادگرى خواهد بود كه كينه و عداوت را از ميان مردم برمى‌دارد و ...».

در جمع‌بندى ديدگاه مسيحيت درباره آينده سياست (دولت) مى‌توان گفت كه آنان بازگشت مسيح را براى تشكيل دولت و اداره امور جهان برنمى‌تابند؛ بلكه مسيح، رستگارى مردم و تحقّق ملكوت خدا را به ارمغان مى‌آورد. اين رستگارى نيز بيشتر جنبه اخروى و روحى دارد و جزئيات آن دقيق و روشن نيست. پس عموم مسيحيان التفاتى به آينده سياست (دولت) ندارند و حتى شايد بازگشت مسيح را با پايان سياست (و دولت) و شروع قيامت همراه مى‌دانند.

[١]. محمد رضا زيبايى‌نژاد، پيشين، ص ٥٩ و ٦٠.

[٢].« يكون عيسى بن مريم فى أمّتى حكما مقسطا يرفع الشحناء و التباغض ...»: كامل سليمان، يوم الخلاص، پيشين، ج ١، ص ٥٥٤، ح ٧٢٧؛ سليمان بن ابراهيم قندوزى، ينابيع المودّة، ج ٣، ص ٨٨؛ سيد مصطفى كاظمى، بشارة الاسلام،( نجف: ١٣٨٢)، ص ٢٧٩.