است كه در ضميمه اين كتاب آمده است. بدين منظور، كميته‌اى منصوب و كار خود را ظرف ٢٦ روز به پايان برد. حاصل، نظامنامه‌اى بود كه ٨ سپتامبر ١٩٠٦ تدوين و طبق قرار، روز بعد توسط شاه تصويب گرديد. دو تن از برجسته‌ترين اعضاى اين كميته عبارت بودند از: فرزند مشير الدوله- كه آن زمان مشير الملك لقب داشت و بعدها با پيام پدرش مشير الدوله ملقب گرديد- و مخبر السلطنه- نواده آن مرد برجسته ادب، مرحوم رضا قلى خان كه در شعر متخلص به «هدايت» بود و عموما شهره به «لالاباشى». اين فرد به خاندانى بزرگ و ذى‌نفوذ تعلق داشت- حدودا متشكل از ٤٠ تن عضو زنده- كه همگى تحصيلاتى خوب داشته و چند تنى در اروپا درس خوانده بودند. شجره‌نامه ذيل اسماء اعضاى برجسته‌تر اين فاميل را مى‌نماياند.

اين خانواده نقش بزرگى در نهضت مشروطيت ايفا نمودند، خاصه اين سه برادر- يعنى صنيع الدوله، مخبر السلطنه و مخبر الملك- كه باهم در منزلى بزرگ زندگى مى‌كردند و طى دوره حكومت استبدادى از پذيرش هرمقامى امتناع مى‌ورزيدند. درهرصورت، آنها اينك در نهضت جديد نقش برجسته‌اى داشتند و، همانسان كه آمد، در تهيه متن نخستين نظامنامه انتخابات يارى نمودند كه از اين نظامنامه بلافاصله پس از تصويب حدود پنجاه هزار نسخه چاپ و در سراسر كشور توزيع گرديد. مسلما هدف آن نبود كه پاره‌اى جنبه‌هاى نظامنامه، همچون نسبت بسيار بزرگى از نمايندگان- ٦٠ تن از ١٥٠ تن- كه به پايتخت تخصيص يافته بود، حالت دائمى داشته باشند، بلكه، بحق، احساس شده بود كه نبايست در آغاز كار مجلس هيچ وقتى هدر رود تا مبادا شاه عقيده خود را تغيير داده و فرمانش را بازپس گيرد. با لحاظ كردن اين نكات، ماده نوزدهم نظامنامه انتخابات، كه طبق آن‌