در اينجا استنطاق ميرزا محمد رضا، كه روز بعد يا فرداى روز بعد در ١٢ اوت ١٨٩٦ به دار آويخته شد، به پايان رسيد. آنان كه از مناظر ترسناك لذت مى‌برند، در صفحه ٢٦ كتاب دكتر «والتر شوتس»(Walter Schulz) ، تحت عنوان‌

" Das Reisebuch Ibrahim Begs, oder Nachteiligen Folgen Seines Patriotismus, ausdem persischen ubersetzt"

[سياحتنامه ابراهيم بيگ يا بلاى تعصب او، ترجمه فارسى‌]، تصويرى از اعدام وى را خواهند يافت. او نه مى‌توانست و نه، چنانكه از استنطاق وى برمى‌آيد، انتظار داشت كه از سرنوشتى بهتر برخوردار گردد.

و در واقع اين امر نشانگر شخصيت ملايم مظفر الدين شاه بود كه وى به مرگى وحشتناكتر محكوم نگرديد. از اين گذشته، من نه از طريق مقامات ايرانى، بلكه از طريق ايرانيانى كه تا حدودى همان مواضع ميرزا رضا را داشته و شايد در پاره‌اى موارد نه تنها نسبت به وى همدردى كه حس ستايش و تحسين داشتند، كسب اطمينان نمودم كه وى مورد شكنجه قرار نگرفته است. سه تن قربانى ديگر، كه وى آنان را در زمره معاشران خود در قسطنطنيه ذكر مى‌كند، بنا به درخواست حكومت ايران از آن شهر اخراج و، چنانكه پيش از اين گذشت، در ١٧ ژوئيه ١٨٩٦، مخفيانه در زندان تبريز كشته شدند؛ گرچه تا مدت‌ها سرنوشت ايشان نامعلوم بود. برجسته‌ترين اين سه تن حاج شيخ احمد [روحى‌] كرمانى بود كه فردى بسيار آگاه و صاحب ظاهرى باهيبت بود و من مدتى با وى مكاتبه داشتم و اين مكاتبه از سوى وى در ١٨ اكتبر ١٨٩٠ آغاز گرديد و به گمانم تا ٣ ژانويه ١٨٩٤ ادامه يافت. وى بسيارى از كتب ناياب و گرانبها را براى من تهيه يا نسخه‌بردارى كرد و اگرچه هرگز او را نديدم، امّا، به توانايى و درستى وى اعتقاد راسخ يافتم. ظاهرا سرگرد «دى. سى. فيلات(Mojor D .C .Phillot) ، كه ترجمه ماهرانه وى از كتاب «ماجراهاى حاجى باباى اصفهانى»، اثر «موريه»(Morier) ، به فارسى (چاپ كلكته در ١٩٠٥) را ويرايش نمود، با من هم‌عقيده است. زيرا تصوير وى را زينت‌بخش صفحه اوّل كتاب نموده است. سرگرد فيلات در مورد وى و هم‌زنجيرانش برداشت ذيل را، در مقدمه‌اى كه به زبان انگليسى بر اثر مزبور نگاشته ارائه مى‌دهد (صفحات ٧ و ٨ مقدمه):-