٣١. روز ١٦ ربيع الثانى (- ٧ مه) دو تن از افسران و يك تن از سربازان روسى، بدون اجازه، وارد ارگ شدند و توپها را مورد آزمايش قرار داده و به يكى از آنها تف انداختند.

٣٢. برخى از سربازانى كه منزل بصير السلطنه را در اشغال دارند، يك شب از پشت‌بام آن به منزل همسايه مجاور، آرانماق وارطانيانوس، رفته و ١٩ ديرك را با خود بردند (رجوع شود به بند ٢٧ همين شكوائيه.)

٣٣. در همان موردى كه قبلا ذكر شد (بند ٢)، هنگامى كه يكى از نگهبانان روس، كه بر پشت‌بام قرار داشت، توسط يك گلوله هوايى در تاريكى شب مجروح گشت، و هرگز مشخص نشد كه چه كسى اين گلوله را شليك كرد يا اين واقعه چگونه رخ داد، يا حتى اينكه اين شليك توسط يك روسى صورت گرفته يا خير، ژنرال زنارسكى به دو تن از مقامات شهر اولتيماتوم داد كه ظرف ٤٨ ساعت مبلغ ١٠ هزار تومان- معادل تقريبا ٢٠٠٠ پوند- به عنوان غرامت بپردازند. از اين غرامت، حدود سه هزار تومان آن با دشوارى بسيار، از طريق كمك ساكنان شهر، جمع‌آورى گرديد.

٣٤. اتباع روسيه تشويق گرديدند كه اموال فراريان سلطنت‌طلب را، به منظور حفاظت از آنها، به اجازه خود بگيرند (از قبيل اموال امام‌جمعه و ديگران) و چنان عمل كنند كه گويى ناظر و پيشكار آنها هستند.

٣٥. تقريبا در شروع ماه جمادى الاول (حدود ٢١ مه) نزاعى بين فردى به نام يوسف حكم آبادى، يكى از ستوانهاى پليس شهر، و فردى به نام حسين درگرفت. فرد اخير تپانچه‌اى را شليك كرد و فرد اوّل نيز، درحالى‌كه تلاش مى‌كرد وى را دستگير كند، چندين گلوله شليك نمود. حكومت محلى، پس از بررسى مورد، هردو تن را گناهكار تشخيص داده و رسما توبيخ نمود و از يوسف تعهد گرفت كه در آينده متعرض حسين نگردد و حسين را از حمل اسلحه منع نمود. پس از اين ماجرا، حسين مستقيما نزد كنسول روسيه رفت و آنشب را در آنجا سپرى كرد. روز بعد به اردوگاه روسيه برده شد و يك شب نيز در آنجا ماند. صبح روز بعد، وى به همراه تعدادى از سربازان روسيه و چندين توپ بازگشت. اين سربازان محله حكم آباد را محاصره كرده و يوسف را همراه دوازده تن ديگر دستگير كردند، و اگرچه اين افراد هيچگونه مقاومتى نكرده و گلوله‌اى شليك نكرده بودند، به اردوگاه برده شده و در آنجا زندانى گشتند. سپس، ابتدا منزل يوسف غارت گرديده و بعد به وسيله آتش توپخانه منهدم گشت. علاوه بر آن منازل همسايگان نيز غارت شده و تفنگهاى ١٨ تن از افراد پليس شهر هم،