پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٥٤ - دانش امام صادق عليه السلام به همه زبانها

در طول تاريخ شد. اگر خوب دقّت كنيم، براى اين ويژگى اين سلاله دودمان نبوّت كه در اين سنّ كم داراى چنين هوش و ذكاوت و دانشى بوده است، توجيهى به‌جز آنچه اعتقاد شيعه است نمى‌توان يافت. شيعه معتقدند كه خداوند متعال علم و دانش را در تمام دوران حيات به ائمّه اهل بيت عليهم السّلام همانند انبيا و پيامبران اعطا فرموده است.

دانش امام صادق عليه السّلام به همه زبان‌ها

امام صادق عليه السّلام از همان سنّ كم و طفوليّت، دانا به تمام زبان‌هاى دنيا بوده است. چرا كه با اهل هر زبانى با زبان خود او سخن مى‌گفته است. اينك به رواياتى در اين زمينه توجّه كنيد:

١. يونس بن ظبيان نبطى روايت مى‌كند كه امام صادق عليه السّلام با او به زبان نبطى سخن گفته و به او خبر داده است كه اوّلين كسى كه عليه حضرت موسى عليه السّلام قيام كرده و اوّلين كسى كه بر مسيح شوريده و اوّلين كسانى كه بر امام امير المؤمنان عليه السّلام در نهروان شورش كردند، چه كسانى بوده‌اند. و در پايان كلامش فرموده است: «مالح ديربير ماكي مالح» كه معنى اين جمله نبطى اين است كه اين مسأله در نزديكى‌هاى ده شما در نبطيّه انجام گرفته است‌[١].

٢. عامر بن على جامعى روايت مى‌كند كه به امام صادق عليه السّلام گفتم: خدا مرا قربانت كند. ما حيواناتى كه توسّط اهل كتاب ذبح مى‌شوند، مى‌خوريم و نمى‌دانيم كه آيا هنگام كشتن، نام خدا را مى‌برند يا نه.

[١] . الإمام الصادق كما عرفه علماء الغرب ٤٨.