پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٢٩٨ - امام صادق عليه السلام در ملكوت اعلى

امام موسى كاظم عليه السّلام با قلبى مجروح شروع به تجهيز جسد مطهّر پدر نمود. او جنازه پدر را غسل داده و او را با دو پارچه شطوى‌[١] كه آن حضرت به آن‌ها احرام مى‌بست، همچنين پيراهن و عمّامه‌اى كه از امام زين العابدين عليه السّلام بود كفن نموده و در انتها آن را با بردى كه خود امام موسى كاظم عليه السّلام به چهل دينار خريدارى كرد پيچيد، و بعد از فراق از تجهيز، بر امام صادق عليه السّلام نماز خواند و صدها نفر از مسلمانان در اين نماز به آن حضرت اقتدا كردند.

سپس جسد مقدّس امام صادق عليه السّلام را بر سر دست و در هاله‌اى از تكبير به سمت بقيع تشييع كردند. در اين‌حال مردم غرق در گريه بودند. آنان فضائل و بركات امام عليه السّلام را بر امّت و توان علمى‌اى كه به جامعه بخشيد و شامل همه انواع علوم بود با يكديگر ياد مى‌كردند. جسد مطهّر را به بقيع مقدّس برده و در منزل ابدى در كنار جدّش امام زين العابدين عليه السّلام و پدرش امام محمّد باقر عليه السّلام به خاك سپرده و به همراه او علم و حلم و هرچه باعث شرافت هر انسانى مى‌باشد به خاك سپردند[٢].

اكنون مناسب است كه كلام را در اين باب به مرثيه‌اى كه ابو هريره عجلى كه از اصحاب آن حضرت بوده است ختم كنيم كه گفت:

در حالى‌كه آنان مى‌رفتند و او را بر دوش و شانه‌هاى خود حمل مى‌كردند، به آن‌ها مى‌گويم: آيا مى‌دانيد كه چه چيزى را به‌سوى خاك مى‌بريد، فردا خاك‌پاشان بر آن قبر خاك خواهند پاشيد اما سزاوار است اين خاك‌ها را بر فرق سر خود بريزند[٣].

[١] . منسوب به روستايى در مصر به نام شطا.

[٢] . باقر شريف القرشى عصر الامام الصّادق ١٦٧- ١٧٠.

[٣] . جوهرى، مقتضب الاثر فى النّص على الائمّة الاثنى عشر ٥٢.