پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٣٢١ - قواعد فقهى كلى

صادق عليه السّلام فرموده‌اند: آيا مى‌دانى چرا دستور مى‌دهيم به رواياتى كه مخالف با نظر اهل سنّت است عمل كنيد؟ گفتم: نمى‌دانم، آن حضرت فرمودند: به اين دليل كه حضرت على عليه السّلام در امر دين هر دستورى مى‌دادند، امّت از روى كينه و عنادى كه با آن حضرت داشته و مى‌خواستند امر آن حضرت را باطل كنند، مخالف آن عمل مى‌كردند. به همين خاطر مى‌آمدند و از امير المؤمنين مسأله مى‌پرسيدند، هنگامى كه آن حضرت فتوا مى‌داد، آن‌ها ضدّ آن را عمل مى‌كردند تا مردم را به اشتباه بيندازند[١].

٥. از منصور بن حازم روايت شده كه گفت: امام صادق عليه السّلام فرموده‌اند: مردم در امر و نهى خدا واقع شده‌اند. امّا كسى كه داراى عذر شرعى باشد، خداوند عذر او را مى‌پذيرد[٢].

٦. از ابى بصير روايت شده كه گفت: از امام صادق عليه السّلام سؤال كردم: آيا مهر يا جاى سجده مريض را زن مى‌تواند براى او نگاه دارد تا او بر آن سجده كند؟

آن حضرت فرمودند: اين كار را نمى‌تواند انجام دهد، مگر اينكه به اين كار مجبور باشد و در نزد او غير از آن زن ديگرى نباشد و هيچ حرامى نيست مگر اينكه در هنگام ضرورت و اضطرار خداوند آن را حلال كرده است‌[٣].

٧. هشام بن سالم از امام صادق عليه السّلام روايت كند كه فرمود: خداوند متعال بسيار بزرگوارتر است از اينكه به مردم تكليفى واگذار كند كه آنان طاقت انجام آن را نداشته باشند و خداوند متعال عزيزتر از آن است كه در حكومت و سلطنت او كارى اتّفاق بيافتد كه خداوند آن را نخواسته باشد[٤].

٨. عبد الاعلى مولى آل سام گويد: به امام صادق عليه السّلام عرض كردم: زمين‌

[١] . علل الشرايع ٢/ ٥٣١، باب ٣١٥، العلّة الّتى من اجلها يجب الاخذ بخلافه ...، ح ١.

[٢] . محاسن ١/ ٢٤٥، كتاب مصابيح الظّلم، باب ٢٦، باب الامر و النّهى، ح ٢٤٢.

[٣] . تهذيب ٣/ ١٧٧، باب ١٤، باب صلاة الغريق و المتوحّل و المضطرب بغير ذلك، ح ١.

[٤] . كافى ١/ ١٦٠، كتاب التّوحيد، باب الجبر و القدر و الامر بين الامرين، ح ١٤.