پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ١٩٥ - نشانههاى عمق ايمان
آنان را از كلام بيهوده برحذر داشته و به آنان دستور مىدادند تا زبان خود را حفظ كنند. آن حضرت به خطرناك بودن كلام بيجا و آثار سوئى كه بر آن متصوّر شده و گناهانى كه ايمان را از بين مىبرد اشاره فرموده و نيز آنان را از پيروى هواى نفس برحذر داشته است. آن حضرت فرمودهاند:
اگر در جهان چيز شومى وجود داشته باشد، آن نحسى و شومى در زبان آدم است.
پس همچنانكه اموال خود را حفظ مىكنيد زبان خود را حفظ كنيد، و از هواى نفس برحذر باشيد همچنانكه از دشمنان خود برحذر هستيد. همانا كه هيچچيز به مانند پيروى از هواى نفس و پيامدهايى كه از كلام و گفتار زبان بر انسان عارض مىشود از بينبرنده و نابودكننده مردان بزرگ نيست[١].
٥. امام صادق عليه السّلام همچنين توجّه شيعيان را به اين نكته جلب مىكرد كه بدگويىهاى دشمنان نسبت به خود را به فال نيك گرفته و از كنار آن بىتفاوت نگذرند. بلكه اين مسأله بايد موجب بررسى بيشتر آنان نسبت به اعمال خود گردد، تا اگر حرف آنان صحيح بود و عيب و ايرادى در آنان وجود داشت بدين وسيله برطرف گردد. آن حضرت فرمودهاند: هركس به آنچه مىگويد و آنچه درباره او مىگويند اهميّت نداده و برايش مهم نباشد كه مردم او را در حال گناه ببينند، شيطان در نطفه او شريك است[٢].
نشانههاى عمق ايمان
امام صادق عليه السّلام به شيعه علامتها و نشانههاى روشنى آموختند تا به وسيله آن، عمق ديندارى و ميزان صحّت و سلامت دين اشخاص را بتوان كشف كرد.
[١] . وسائل الشيعة ٨/ ٥٣٤.
[٢] . وسائل الشيعة ١١/ ٢٧٣ ح ١٠، به نقل از من لا يحضره الفقيه ٤/ ٤١٧.