پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٢٧٩ - موضعگيرى امام صادق عليه السلام در برابر آل حسن

مصيبت‌زده هستم. امّا به دستور خداوند متعال كه به متّقين دستور صبر و آرامش در هنگام نزول مصيبت داده است رجوع كرده‌ام. آنجا كه خداوند در قرآن شريف به پيامبرش صلّى اللّه عليه و اله فرموده است: (و در برابر دستور پروردگارت شكيبايى پيشه كن كه تو خود در حمايت مايى)[١]. و فرموده است: (پس در [امتثال‌] حكم پروردگارت شكيبايى ورز، و مانند همدم ماهى [عليه السّلام يونس‌] مباش، آنگاه كه اندوه زده ندا درداد)[٢].

تا آنجا كه امام صادق عليه السّلام فرمودند:

اى عمو و اى پسر عمو، بدان كه خداوند متعال لحظه‌اى به گرفتارى اولياى خود در دنيا اعتنايى نمى‌كند و هيچ‌چيز در نزد خدا محبوبتر از اين نيست كه اولياى او در دنيا سختى و ناملايمات را ببينند و تحمّل و صبر پيشه كنند. و بدان كه خداوند متعال به اينكه نعمت دنيا را به دشمنان خود بدهد لحظه‌اى اعتنا نمى‌كند و اگر اين چنين نبود، دشمنان خدا اولياى او را نكشته، آنان را نترسانيده و مزاحم آنان نمى‌شدند، در حالى‌كه دشمنان خدا در امنيّت و اطمينان به‌سر برده، هميشه دست بالا داشته و پيروزند. اگر اين‌چنين نبود زكريّاى پيغمبر كشته نمى‌شد و يحياى پيغمبر به خاطر زن بدكارى به ظلم و جور كشته نمى‌گرديد. و اگر اين‌چنين نبود جدّ تو علىّ بن ابى طالب عليه السّلام نيز چون به امر خدا قيام كرد، به ظلم و جور كشته نمى‌گرديد يا عمويت حسين پسر فاطمه اين‌چنين به كينه و دشمنى گرفتار نمى‌آمد[٣].

منصور خود نيز به سياست ظالمانه‌اش برضدّ علويان كه براساس كشتار و پراكنده ساختن ذريّه رسول خدا صلّى اللّه عليه و اله پايه‌ريزى شده بود اعتراف كرده است.

[١] . طور/ ٤٨.

[٢] . قلم/ ٤٨.

[٣] . اقبال الاعمال ٥٧٨، بحار الانوار ٤٧/ ٢٩٨.