پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٣٢٣ - نمونههايى از فقه امام صادق عليه السلام

نمونه‌هايى از فقه امام صادق عليه السّلام‌

١. ابن اذينه از امام صادق عليه السّلام روايت مى‌كند كه آن حضرت فرمودند: اين ناصبيان چه چيز روايت مى‌كنند؟ عرضه داشتم: خدا مرا قربانت كند. درباره چه موضوعى؟ آن حضرت فرمودند: درباره اذان و ركوع و سجودشان. گفتم: آنان مى‌گويند: ابىّ بن كعب در خواب ديده است، امام صادق عليه السّلام فرمودند: آنان دروغ مى‌گويند. دين خدا عزيزتر از آن است كه در خواب ديده شود [يعنى احكام آن به وسيله خواب و رؤيا بيان شود][١].

٢. از عيص بن قاسم روايت شده است كه امام صادق عليه السّلام فرمودند:

هنگامى كه كسى در ماه رمضان به مسافرت مى‌رود، بايد روزه‌اش را افطار كند و فرموده است: پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و اله از مدينه به سمت مكّه در ماه رمضان خارج شد، به همراه آنان مردم و پيادگان بودند. هنگامى كه به منطقه كراء غميم [كه سه ميل با مدينه فاصله داشت‌] رسيدند، كاسه‌اى آب خواستند. آن هنگام وقتى بين ظهر و عصر بود. آن حضرت آب را نوشيده و افطار كرده و مردم نيز به همراه آن حضرت افطار كردند. امّا عدّه‌اى بر روزه خود ماندند و آن‌ها را عصاة يا سرپيچى‌كنندگان ناميدند، در حالى‌كه هميشه بايد همه به آخرين دستور رسول خدا عمل كنند[٢].

٣. امام صادق عليه السّلام فرموده‌اند: خداوند متعال آب را پاك‌كننده آفريد. هيچ چيزى آب را نجس نمى‌كند مگر اينكه رنگ، طعم يا بوى آب را تغيير دهد.

٤. امام صادق عليه السّلام فرموده‌اند: هنگامى كه آب به قدر كر رسيد، چيزى او را نجس نمى‌كند.

٥. امام صادق عليه السّلام فرموده‌اند: لباس خود را پس از آغشته شدن به بول هر حيوانى كه‌

[١] . كافى ٣/ ٤٨٢، كتاب الصّلاة، باب النّوادر.

[٢] . كافى ٤/ ١٢٧، كتاب الصّيام، باب كراهيّة الصّوم فى السّفر، ح ٥.