پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٣٣ - صدقات پنهانى امام صادق عليه السلام

صدقات پنهانى امام صادق عليه السّلام‌

صدقه دادن پنهانى از برترين كارهاست كه خداوند آن را بسيار دوست مى‌دارد. چرا كه از اعمال خالصى است كه مشوب به هيچ غرض و هدفى از اهداف دنيوى نبوده است و اين راه و روش همه ائمه اطهار عليهم السّلام بوده است و هركدام از آن بزرگواران، سرپرستى گروهى از فقرا و نيازمندان را به صورت ناشناس برعهده داشته‌اند. امام صادق عليه السّلام در دل تاريك شب برمى‌خاست و از خانه خارج شده، انبانى پر از نان، گوشت و پول بر دوش مبارك خود حمل مى‌كرد و آن را به سوى فقيران و نيازمندان مدينه مى‌برد و بين آن‌ها تقسيم مى‌كرد، در حالى‌كه آن‌ها ايشان را نمى‌شناختند، و زمانى كه آن حضرت به لقاء خداوند شتافتند، فقراى مدينه ديدند كه آن صدقه‌هاى پنهانى قطع شده و تازه فهميدند آورنده آن پول‌ها و نان‌ها، امام صادق عليه السّلام بوده است‌[١].

از نمونه اين كارها جريانى است كه آن را اسماعيل بن جابر نقل مى‌كند.

گويد: امام صادق عليه السّلام به من كيسه‌اى محتوى پنجاه دينار داد و گفت: «اين كيسه را به فلان شخص از بنى هاشم بده و به او نگو كه من آن را فرستاده‌ام.» من به نزد آن شخص رفته و كيسه را به او دادم. او به من گفت: اين پول از كجا آمده است؟ به او گفتم:

اين از طرف كسى است كه نمى‌خواهد او را بشناسى. آن علوى گفت: اين مرد هميشه و در همه حال براى من چنين پولى را مى‌فرستد و ما هربار، با آن پول امرار معاش مى‌كنيم تا پول بعدى برسد. امّا نمى‌دانم چگونه است كه جعفر بن محمّد عليرغم اينكه مال زياد دارد، هيچگاه با درهمى از مال خود به من كمك و يارى نمى‌كند[٢].

[١] . الامام جعفر الصادق/ ٤٧.

[٢] . مجموعه ورام ٢/ ٨٢.