پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٧٨ - ٢ تكميل ساختار گروه صالحان

بوده اهل نقل حديث بوده و به حج هم رفته است اما مدتى است ديوانه شده و در ميدان شهر با بچه‌ها سوار بر نى شده و بازى مى‌كند.

والى براى اطمينان بيشتر خود از نزديك حالت جابر را مشاهده كرد و ديد كه جابر جعفى با كودكان در حال نى سوارى است، گفت: خدا را شكر كه از كشتنش معاف شدم‌[١].

در اين دوره شخصيت‌هايى بودند كه تشيع خود را مخفى مى‌كردند اما با حفظ روابط خود در ميان امت دست به اقدامات مؤثرى در رابطه با عرصه‌هاى مختلف زندگى مردم از نظر فكرى، فقهى و نظامى مى‌زدند.

از جمله مى‌توان به سعيد بن مسيّب، و قاسم بن محمد اشاره كرد كه هردو از بزرگان و دانشمندان بنام آن دوره در رشته فقه بودند اما در آن‌ها نشانى آشكار از تشيع ديده نمى‌شد، شايع است كه سعيد بن مسيب گاه در جواب استفتائات شرعى فتواى ديگر علما يا رأى قدماى صحابه را بيان مى‌كرده چرا كه بيم آن داشته كه به سرنوشت سعيد بن جبير يا يحيى بن امّ طويل و ديگرانى كه به دليل شيعه بودن كشته يا فرارى شدند گرفتار شود.

يا موسى بن نصير كه از شخصيت‌هاى برجسته نظامى و از پارسايان مؤمن كوفه است را مى‌بينيم كه او و پدرش نصير به تشيع معروف شدند، پدرش به دليل اينكه با معاويه به جنگ امير المؤمنين على عليه السّلام نيامد مورد غضب معاويه واقع شد و موسى كه از بزرگان سپاه بود و در مغرب زمين به فتوحاتى نايل شده، غلامش طارق بن زياد و پسرش عبد العزيز تحت امر او بوده‌اند تنها به سبب تشيع مورد غضب سليمان بن عبد الملك قرار گرفته انواع شكنجه‌ها را

[١] . اصول كافى ١/ ٣٩٦ و به نقل از آن بحار الانوار ٤٦/ ٢٨٢.