پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٢٦٠ - امام صادق عليه السلام اعتقاد به امام مهدى عليه السلام را محكم مىكند

چنين فعاليّت‌هايى در زمان امام كاظم عليه السّلام به شكل قابل ملاحظه‌اى بروز كرد. در حالى‌كه مى‌بينيم امام صادق عليه السّلام شيعيان را از اين كار برحذر داشته و همكارى با ظالمان و داخل شدن در سازمان‌ها و دواير آنان را به خاطر حفظ وجود اسلامى از ضايع شدن و تحريف حرام كرده بود. از آن حضرت آمده است كه: «حكّام جور را حتّى در ساختن مسجد هم يارى نكنيد»[١] و به بعضى از اصحاب خود فرموده است: اى عذافر، من شنيده‌ام كه تو با ابو ايّوب و ربيع همكارى دارى. پس چگونه است حال تو اگر در روز قيامت در صف اعوان ظلمه (همكاران ستمگران) بخوانندت؟![٢].

امام صادق عليه السّلام اعتقاد به امام مهدى عليه السّلام را محكم مى‌كند

از اصولى كه امام صادق عليه السّلام سعى در رسوخ آن در دل و جان شيعيان داشته و در ادامه نقش مشتركى بوده كه ائمّه قبل از او نيز ايفا كرده بودند، مسأله رهبرى جهانى حضرت مهدى عليه السّلام است كه به عنوان امتداد شرعى رهبرى رسول اكرم صلّى اللّه عليه و اله مى‌باشد. چرا كه اين همان چيزى است كه مى‌تواند برحسب تفسير اسلامى از تاريخ كه تأكيد بر اين دارد كه وراثت زمين به صالحان از بندگان خدا مى‌رسد اهداف پيامبران و امامان را برآورده سازد. خداوند متعال فرموده است: وَ لَقَدْ كَتَبْنا فِي الزَّبُورِ مِنْ بَعْدِ الذِّكْرِ أَنَّ الْأَرْضَ يَرِثُها عِبادِيَ الصَّالِحُونَ‌؛ و در حقيقت، در زبور پس از تورات نوشتيم كه زمين را بندگان شايسته ما به ارث خواهند برد[٣].

رسوخ تفكّر امام مهدى عليه السّلام و تربيت شيعيان بر اعتقاد دائم به اين امام‌

[١] . وسائل الشيعة ١٧/ ١٨٠ ح ٨ به نقل از شيخ طوسى، تهذيب الاحكام.

[٢] . همان ١٧/ ١٧٨ ح ٣ به نقل از كافى.

[٣] . انبيا/ ١٠٥.