پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٢٤٥ - بالا گرفتن كار بنى عباس و موضعگيرى امام صادق عليه السلام

بالا گرفتن كار بنى عبّاس و موضع‌گيرى امام صادق عليه السّلام‌

پس از اينكه ابو العبّاس سفّاح حكومت را در دست گرفت و اوّلين حاكم عبّاسى قلمداد شد، دست به تعيين والى در شهرهاى اسلامى زد. او عموى خود داوود بن على بن عبّاس را والى يثرب، مكّه و يمن گرداند. داوود وقتى كه اين سمت را در دست گرفت خطبه‌اى خطاب به اهالى مدينه ايراد كرد و در آن خطبه تهديد به قتل و تبعيد نمود و او گفت: اى مردم، مهلتى كه به شما داده شد شما را فريفت و گمان كرديد كه از كار شما غافل شده‌اند، هيهات چه دور است اين گمان و چگونه‌ايد در حالى‌كه شلّاق در دست من و شمشيرم آخته است؟

سپس اين شعر را خواند:

«تا اينكه قبيله‌اى پس از قبيله ديگر نابود شود و هر فرهيخته‌اى سر خود را به دندان گيرد»

«در اين زمان است كه زنان بيوه و عزادار بر سر كودكان يتيم دست خواهند كشيد»[١]

تعيين عموى سفّاح داوود بن على بن عنوان والى مدينه اثر منفى بر حركت امام صادق عليه السّلام داشت. اين شخص احمق خود را با امام صادق عليه السّلام درگير كرد و يكى از شاگردان بنام امام عليه السّلام را كه معلّى بن خنيس نام داشت را دستگير كرده و براى كشف اسامى شيعيان او را مورد بازجويى قرار داد. امّا اين شيعه مخلص از پاسخگويى امتناع كرده و عزم بر شهادت نهاد و تا هنگام شهادت‌

[١] .