پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٣٠٨ - انبيا و امامان
انبيا و امامان
١. از ابو حمزه ثمالى روايت شده است كه امام صادق عليه السّلام فرمودند: از رياست بپرهيز و از اينكه پيروى كوركورانه ديگران را بنمايى نيز بپرهيز- تا آنجا كه فرمودند: از اين بپرهيز كه بدون دليل كسى را پيشواى خود گردانى و هرچه او مىگويد تصديق كنى[١].
٢. از فضيل روايت شده كه گفت: از امام صادق عليه السّلام درباره كلام خداوند متعال: إِنَّما أَنْتَ مُنْذِرٌ وَ لِكُلِّ قَوْمٍ هادٍ؛ [اى پيامبر،] تو فقط هشداردهندهاى، و براى هر قومى رهبرى است، پرسيدم؟ امام صادق عليه السّلام پاسخ دادند: هر امامى براى قرنى كه در آن زندگى مىكند هدايتكننده است[٢].
٣. از عمّار ساباطى روايت شده است كه گفت: از امام صادق عليه السّلام پرسيدم:
آيا امام علم غيب مىداند؟ امام عليه السّلام پاسخ دادند: نه، ولى اگر بخواند چيزى را بداند، خداوند علم آن را به او مىدهد[٣].
٤. و از بريدة بن معاويه از امام صادق عليه السّلام يا باقر عليه السّلام در تفسير قول خداوند متعال وَ ما يَعْلَمُ تَأْوِيلَهُ إِلَّا اللَّهُ وَ الرَّاسِخُونَ فِي الْعِلْمِ؛ و تأويلش را جز خدا و ريشه داران در دانش كسى نمىداند، روايت شده كه فرمودهاند: پس رسول خدا بالاترين راسخان در علم است. خداوند به او تمام آنچه را كه از تنزيل و تأويل فروفرستاده، تعليم كرده است. خداوند هيچگاه چيزى را فرو نمىفرستد مگر اينكه علم او را به پيامبر و اوصيائى كه بعد از او مىآيد تعليم مىكند. تا آنجايى كه فرمودند: قرآن خاصّ و عامّ، محكم و متشابه و ناسخ و منسوخ دارد و اين راسخان در علم هستند كه فرق آنها را مىدانند[٤].
[١] . معانى الاخبار ١/ ١٦٤، باب معنى و طء اعقاب الرّجال.
[٢] . كافى ١/ ١٩١، كتاب الحجّه، باب انّ الائمّه عليهم السّلام هم الهداة، ح ١.
[٣] . كافى ١/ ٢٥٧، كتاب الحجّه، باب نادر فيه ذكر الغيب، ح ٤.
[٤] . كافى ١/ ٢١٣، كتاب الحجّه باب انّ الراسخين فى العلم هم الائمّه عليهم السّلام، ح ٢.