پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ١٥٨ - ٣ محور روحى و اخلاقى

عبد اللّه بن حسن فرمودند: اى ابا محمّد شب را چگونه گذراندى. عبد اللّه گفت:

خوب (امّا اين كلام را با حالت غضب ادا كرد). امام صادق عليه السّلام فرمودند: «اى ابا محمّد آيا نمى‌دانى كه صله رحم حساب روز قيامت را بر انسان آسان مى‌كند؟»! سپس اين آيه شريف قرآن را تلاوت فرمودند: وَ الَّذِينَ يَصِلُونَ ما أَمَرَ اللَّهُ بِهِ أَنْ يُوصَلَ وَ يَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ وَ يَخافُونَ سُوءَ الْحِسابِ‌؛ و آنان كه آنچه را خدا به پيوستنش فرمان داده مى‌پيوندند و از پروردگارشان مى‌ترسند و از سختى حساب بيم دارند. عبد اللّه گفت: از اين به بعد شما مرا قطع‌كننده رحم نخواهى يافت‌[١].

آن حضرت با تمام خويشاوندان خود رابطه برقرار مى‌كرد و براى آنان خيرخواهى مى‌نمود، همچنانكه مستمندان را در شب به صورت ناشناس يارى و كمك مالى مى‌فرمود.

هشام بن حكم رحمه اللّه گويد: امام صادق عليه السّلام وقتى كه شب فرا مى‌رسيد و پاسى از شب مى‌گذشت، كيسه‌اى كه در آن نان و گوشت و پول بود برمى‌داشت و آن را بر گردن خود حمل مى‌كرد و به سمت حاجتمندان مدينه مى‌رفت و در حالى كه آنان آن حضرت را نمى‌شناختند، آن‌ها را بينشان تقسيم مى‌كرد و تا زمان عروج امام صادق عليه السّلام به‌سوى خداوند تعالى آنان آورنده آن كمك‌ها را نمى‌شناختند[٢].

مصادف گويد: همراه امام صادق عليه السّلام بين مكّه و مدينه بوديم. ناگهان مردى را ديديم كه كنار تنه درختى افتاده بود. امام صادق عليه السّلام فرمودند: «بيا به طرف اين مرد برويم. من بيم آن دارم كه از تشنگى به اين حالت افتاده باشد.» ما به سمت آن مرد رفتيم. ديديم مردى از نصارى با موهايى بلند آنجا افتاده است. امام عليه السّلام به او

[١] . كشف الغمّه ٢/ ٣٧٥ به نقل از جنابذى، و به نقل از آن در بحار الانوار ٤٧/ ٢٧٤.

[٢] . بحار الانوار ٤٧/ ٣٨ به نقل از فروع كافى ٤/ ٨.