پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٢٠١ - همگام با مردم

دوستى نزديك)[١].

و در روايت ديگر از آن حضرت وارد شده است: دوستان زياد پيدا كنيد، چرا كه هر مؤمن دعاى مستجابى دارد.

و همچنين فرموده‌اند: دوستان زياد پيدا كنيد، چرا كه هر مؤمنى حقّ شفاعت دارد[٢].

امام عليه السّلام همچنين پيگيرى اين روابط را با سفارش به آداب و اخلاقى كه بر انگيزاننده دوستى و نزديكى ميان مؤمنين است تشديد كرده‌اند. آن حضرت فرموده‌اند: رابطه بين دوستان در حضر به ديدار يكديگر رفتن و در سفر، نامه نگارى است‌[٣].

و همچنين فرموده‌اند: هنگامى كه بنده خدا براى ديدار برادر مؤمن خود خارج مى‌شود، بازنمى‌گردد مگر اينكه گناه او بخشيده و نيازهاى دنيا و آخرتش برآورده مى‌شود[٤]. و از آداب و اخلاقى كه موجب دوام روابط اجتماعى مى‌گردد مصافحه يا دست دادن است كه امام عليه السّلام در اين روايت مردم را به آن تشويق كرده است: مصافحه كنيد كه كينه را از ميان مى‌برد[٥].

و همچنين فرموده است: مصافحه مؤمن برابر با هزار حسنه است‌[٦].

آن حضرت درباره معانقه يا در آغوش كشيدن يكديگر اين‌گونه فرموده است:

هنگامى كه دو مؤمن با يكديگر معانقه مى‌كنند، رحمت خدا آنان را دربرمى‌گيرد و چون فقط براى رضاى خدا و بدون هيچ‌گونه قصد و غرضى از اغراض دنيوى‌

[١] . وسائل الشيعة ٧/ ٤٠٧.

[٢] . وسائل الشيعة ٨/ ٤٠٨.

[٣] . تحف العقول ٣٥٨، بحار الانوار ٧٨/ ٢٤٠.

[٤] . مشكوة الانوار ٢٠٩.

[٥] . كافى ٢/ ١٨٣، تحف العقول ٣٦، بحار الانوار ٧٨/ ٢٤٣.

[٦] . مشكوة الانوار ٢٠٣.