پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٢٢٨ - اجتماع ابواء

اين مرحله از پيروزى رسيده بود و حالت بى‌طرفى كه خطّ علوى در پيش گرفته بود ممكن بود برنامه‌هاى آنان را كاملا خراب كند. اين مطلب عبّاسيان را بر آن داشت تا تصميم به برگزارى يك اجتماع مشترك ميان عبّاسيان و علويان در موسم حج بگيرند. هدف آنان از اين كار دربرگرفتن خطّ علوى و كشاندن پاى آنان به اين دعواى سياسى و تلقين اين مطلب به توده‌هاى مسلمان بود كه اين خاندان علوى است كه در پشت اين فعاليّت انقلابى قرار دارد.

ابراهيم امام و خاندان بنى عبّاس مى‌دانستند كه امام صادق عليه السّلام دقيقا اهداف آن‌ها را از پشت اين برنامه‌ريزى‌ها مى‌داند و نمى‌توانند امام صادق عليه السّلام را به خود جذب كرده و دسترنج علمى و سياسى آن حضرت را ابزارى براى رسيدن به اهداف خود قرار داده، پاى آن حضرت را به برنامه‌هاى خود بكشند و آن حضرت اگر براى حضور در چنين اجتماعى دعوت شود، هرگز در آن شركت نخواهد كرد. به همين خاطر وحدت صفوف علوى را از بين برده و آل حسن را به اين وعده كه خلافت از آن آنان خواهد شد، با خود همراه ساختند.

اجتماع ابواء

هدف ديگرى كه عبّاسيان از برقرارى اين اجتماع نمايشى داشتند، به وجود آوردن جوّ دوستى و اشاعه روح محبّت و توافق ميان آن‌ها و علويان، همچنين دادن اطمينان خاطر به علويان و حدّاقل بى‌طرف كردن آن‌ها در اين نزاع سياسى بود تا آن‌ها به اهدافى كه داشتند رسيده و تمام نيروهاى خود را در اين راه بسيج كنند. به‌همين‌جهت در منطقه ابواء- مكانى بين مكّه و مدينه- اجتماعى را تشكيل دادند و بزرگان علويان و عبّاسيان را در اين اجتماع دعوت كردند. در اين اجتماع ابراهيم امام و دو برادرش ابو العبّاس سفّاح و ابو جعفر