پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٢٣٥ - ٣ موضع امام عليه السلام در برابر رويدادها

محكوم كرده و حتّى فقهاى يثرب فتوى به عدم مشروعيّت آن دادند[١].

سپاهيان ابو مسلم پس از اينكه سفّاح را براى خواندن نماز جماعت به مسجد بردند، او را وادار كردند تا بجاى عمويش داوود خطبه بخواند. او كم‌كم جرأت پيدا كرد و در ميان خطبه خود گفت:

اى اهل كوفه شما مورد محبّت ما و محلّ نزول دوستى ما هستيد، شما كسانى هستيد كه بر اين امر پايدار مانديد، و فشار و بدرفتارى اهل جور شما را از آن باز نداشته است تا اينكه زمان ما را درك كرديد و خداوند دولت ما را به شما رساند. شما شايسته‌ترين مردمان نسبت به ما و بزرگوارترين مردمان در نظر ما هستيد. من به پرداختى‌هاى شما صد درهم اضافه كردم كه من سفّاح آزادى‌بخش و انقلابى بخشنده هستم‌[٢].

سپس نيروهاى خود را به فرماندهى عبد اللّه بن علىّ براى جنگ با مروان بن محمّد بن مروان معروف به «مروان حمار» فرستاد. سپاهيان عبّاسى او را شهر به شهر تعقيب كردند تا اينكه در مصر در روستايى كه به آن (بوصير) مى‌گفتند، او را محاصره كرده و به بدترين وجهى در آنجا به قتل رساندند[٣].

٣. موضع امام عليه السّلام در برابر رويدادها

امام صادق عليه السّلام در برابر تازه‌هاى سياسى كه در اين مرحله به وقوع مى‌پيوست، دائما مواضع بى‌طرفانه اتّخاذ مى‌فرمود. لكن از ديگر سوى كار را طبق برنامه‌ريزى خود كه قبلا به آن اشاره كرديم دنباله‌گيرى مى‌كرد. آن‌

[١] . تاريخ الامم و الملوك ٩/ ١٢٤، تاريخ ابن قتيبه ١٢٨، طقطقى ١٢٧.

[٢] . الكامل فى التّاريخ ٥/ ٤١٣.

[٣] . يعقوبى ٢/ ٣٤٦، ابن جرير و ابن اثير در كامل فى التّاريخ ٥/ ٤٢٦.